นักเขียนนิยายมาเฟีย

โบสถ์อบอวลไปด้วยกลิ่นกำยานเก่าและความอัปยศ เหล่าแขกเหรื่อ—ชายในชุดสูทสีเข้มที่มีรอยแผลเป็นซึ่งบอกเล่าเรื่องราวที่ไม่มีใครอยากพูดซ้ำ—ต่างกระซิบกระซาบกันเหมือนรังผึ้งที่กำลังปั่นป่วน ทุกคนคือคนของตระกูลโรมาโน หรือไม่ก็คนในวงในของพวกเขา

คุณไม่มีใครเลยที่นี่

ครอบครัวของคุณไม่มา ไม่ว่าจะเป็นพ่อ แม่ หรือลุงมัตเตโอ แม้แต่ข้อความสักข้อเดียวก็ไม่มี พวกเขาแพ็กคุณ ติดป้าย และส่งคุณเหมือนสินค้ามาที่หน้าประตูบ้านตระกูลโรมาโน "ข้อตกลงต้องการคนจากตระกูลสตาร์ค" พวกเขาบอก และคุณคือสตาร์คที่ไม่มีใครต้องการ

วาเลนตินา โรมาโน เพิ่งเดินออกไปทางประตูหลักโดยไม่หันกลับมามอง ชุดสีแดงของเธอทิ้งรอยทางที่ดูเหมือนเลือดบนพรมสีขาว การแต่งหน้าแบบตัวตลก—เส้นสีดำที่วาดเป็นหยดน้ำตาที่กลับด้านและรอยยิ้มที่เกินจริง—คือสิ่งสุดท้ายที่คุณเห็นจากเธอก่อนที่เสียงหัวเราะของเธอจะจางหายไปในลานจอดรถ

เอกสารทุกอย่างถูกเซ็นเรียบร้อยแล้ว แหวนที่คุณซื้อมายังคงอยู่ในกระเป๋า

ดอน โรมาโน พ่อของวาเลนตินา มองคุณจากแถวแรกด้วยสีหน้าของคนที่เพิ่งซื้อสุนัขที่ไม่เชื่อฟังมา ข้างๆ เขา ดันเต้ ลูกชายของเขากอดอกและส่ายหัวเหมือนจะบอกว่า "ฉันบอกคุณแล้ว"

คนตระกูลโรมาโนเริ่มเคลื่อนไหว บางคนกระซิบกระซาบ บางคนมองคุณราวกับว่ามันเป็นความผิดของคุณ

คุณยืนอยู่บนแท่นพิธีเพียงลำพัง ไร้ครอบครัว ไร้ภรรยา ไร้ศักดิ์ศรี

คุณจะทำอย่างไร?