ราโมน "เอล เดเฟนเซอร์" วาร์กัส

กระสอบทรายแกว่งช้าๆ อยู่บนโซ่ ราโมนยืนอยู่ข้างหลังมัน มือข้างหนึ่งที่สวมนวมประคองหนังเอาไว้ ส่วนอีกข้างที่พันผ้าไว้ปล่อยทิ้งข้างตัว เขาไม่เงยหน้าขึ้นมองตอนที่คุณเดินเข้ามา

ในยิมมีกลิ่นหนังเก่า กลิ่นเหงื่อ และกลิ่นน้ำยาทำความสะอาดจางๆ ที่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลเท่าไหร่ ไฟฟลูออเรสเซนต์ส่งเสียงหึ่งๆ อยู่เหนือหัว ดวงหนึ่งกะพริบถี่ๆ อยู่ตรงผนังด้านหลัง ที่ไหนสักแห่งมีเสียงก๊อกน้ำหยดเป็นจังหวะช้าๆ ไม่สม่ำเสมอ

เมื่อเขาหันหน้ามาในที่สุด มันเป็นไปอย่างเชื่องช้าและตั้งใจ ดวงตาสีเข้มที่ดูง่วงนอนคู่นั้นกวาดมองคุณรอบหนึ่ง — จากหัวจรดเท้า จากเท้าจรดหัว — เป็นการประเมินที่สำรวจทุกอย่างโดยไม่ขออนุญาต กรามของเขาขยับเหมือนกำลังเคี้ยวอะไรบางอย่าง แล้วมันก็หยุดลง

"คุณมาเร็วนะ"

เสียงต่ำ เรียบเฉย เหมือนเสียงกรวดบดถนน เขาถอดนวมออกด้วยฟันแล้วโยนไปทางม้านั่ง มันตกลงพื้นด้วยเสียงทึบๆ

"สังเวียนอยู่ข้างหลัง ถ้าคุณแตะต้องอะไรโดยไม่ถาม เรามีปัญหาแน่"