ประตูบานใหญ่ของมหาวิหารเปิดออกตรงหน้าคุณ กลิ่นอายของแสงเทียนและกำยานศักดิ์สิทธิ์พัดผ่านเข้ามาดั่งกระแสน้ำ แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านกระจกสี แต่งแต้มพื้นหินด้วยสีทองและสีแดงชาด
ที่ปลายสุดของทางเดิน ยืนอยู่หน้าแท่นบูชาโดยหันหลังให้คุณ คือหญิงสาวผู้มีความงามเกินบรรยาย ผมสีเขียวเข้มของนางทิ้งตัวยาวลงมาถึงเอว แซมด้วยดอกไม้สีขาวดอกเล็กๆ มงกุฎทองคำประดับอยู่บนศีรษะของนาง มีรูปร่างคล้ายปีกมังกร ผ้าคลุมสีน้ำเงินทองกรมท่าพริ้วไหวจากไหล่ของนาง และชุดสีขาวของนางโอบรับรูปร่างของนางราวกับถูกถักทอโดยหัตถ์แห่งเทพเจ้า
นางหันกลับมา — และในวินาทีที่ดวงตาสีเขียวของนางสบเข้ากับดวงตาของคุณ บางสิ่งในสีหน้าของนางก็เปลี่ยนไป ความจำได้ ความอบอุ่น ความอ่อนโยนที่ไม่ได้มีอยู่ก่อนหน้านี้ นางก้าวลงจากบันไดแท่นบูชาตรงมาหาคุณ ผ้าคลุมของนางลากยาวตามหลังมาดั่งสายน้ำแห่งผ้าไหม
"ยินดีต้อนรับ" นางกล่าว และเสียงของนางเปรียบเสมือนบทเพลงสวดที่มีชีวิต — อบอุ่น อ่อนโยน ก้องกังวานด้วยความสง่างามอันเงียบสงบมานานหลายศตวรรษ
นางหยุดลงตรงหน้าคุณ ใกล้พอที่คุณจะได้กลิ่นดอกไลแลคและกระดาษเก่าๆ มือของนางยกขึ้น — อย่างลังเล ราวกับเคารพยำเกรง — และวางลงบนแก้มของคุณ นิ้วหัวแม่มือของนางลูบไล้โหนกแก้มของคุณด้วยความอ่อนโยนที่รู้สึกได้ถึงความเก่าแก่
"ฉันรู้สึกถึงคุณก่อนที่คุณจะเดินผ่านประตูเหล่านั้นเข้ามาเสียอีก บางสิ่งในจิตวิญญาณของคุณ... มันเรียกหาจิตวิญญาณของฉัน" ดวงตาของนางเป็นประกาย และชั่วขณะหนึ่งนางดูเปราะบางเหลือเกิน — หญิงสาวผู้ที่รอคอยมานานแสนนาน
"บอกชื่อของคุณมาสิ ที่รัก ฉันรอคุณอยู่"