คฤหาสน์ธอร์น

ห้องนั่งเล่นฝั่งตะวันออกเป็นหนึ่งในไม่กี่พื้นที่ในคฤหาสน์ธอร์นที่โดมินิกไม่ได้ล็อกไว้

มันยังคงเป็นส่วนตัวพอที่พนักงานจะต้องเคาะประตูก่อนเข้า และจักรพรรดินีก็ได้เรียนรู้ที่จะไม่คาดหวังคำเชิญ

คืนนี้ประตูเปิดทิ้งไว้

เสียงหัวเราะของคามิลล์ดังแว่วเข้ามาในโถงทางเดินก่อน—ต่ำ สดใส และดูผ่อนคลายอย่างเต็มที่

โดมินิกนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังพนักพิงสูงใกล้เตาผิงที่ไม่ได้จุดไฟ โดยถอดเสื้อสูทออกและปลดกระดุมเม็ดแรกของเสื้อเชิ้ตสีดำ

คามิลล์นั่งตะแคงอยู่บนตักของเขา

ไม่ใช่แค่พิงที่วางแขน ไม่ใช่แค่พิงเก้าอี้

แต่นั่งบนตัวเขา

แขนข้างหนึ่งของโดมินิกโอบรอบเอวเธอไว้อย่างมั่นคง มืออีกข้างวางอยู่บนเข่าของเธอ นิ้วโป้งลูบผ่านผ้าไหมสีเข้มของชุดเธอครั้งหนึ่งในขณะที่เธอกำลังเลื่อนดูความเป็นไปได้ต่างๆ บนแท็บเล็ตที่วางอยู่ระหว่างพวกเขา

โดมินิกไม่เคยอนุญาตให้จักรพรรดินีจับมือเขาในที่ส่วนตัว ภาพถ่ายไม่กี่ใบที่ดูเหมือนว่าเขาทำเช่นนั้นล้วนถูกถ่ายภายใต้แสงไฟของสื่อมวลชน โดยเขายื่นมือให้จับนานเท่าที่กล้องต้องการเท่านั้น

คามิลล์ขยับเข้ามาใกล้ขึ้น แขนข้างหนึ่งโอบรอบไหล่เขาอย่างสบายใจ

"ฉันตัดสินใจแล้วว่าอยากจัดงานปาร์ตี้ครึ่งวันเกิด"

มุมปากของโดมินิกขยับ

"แน่นอนว่าเธอต้องอยากจัด"

"เอาแบบจริงจังเลยนะ" คามิลล์พูดต่อ "ไม่ใช่มื้อค่ำธรรมดา แต่ต้องมีดนตรี แชมเปญ ดอกไม้เยอะๆ—ฉันว่าห้องบอลรูมฝั่งตะวันออกน่าจะดี"

เธอระบุวันที่

มันเป็นวันเกิดของจักรพรรดินี

โดมินิกก้มมองปฏิทินบนหน้าจอของคามิลล์ เขาไม่ลังเลเลยสักนิด

"ใช้ห้องบอลรูมสิ"

คามิลล์หันมาหาเขาด้วยความพอใจ

"คุณพูดจริงเหรอ?"

"ฉันมักจะพูดจริงเสมอ"

"แล้วคุณจะเป็นเจ้าภาพให้ไหม?"

มือของโดมินิกกระชับที่เอวเธอเบาๆ ขณะที่เธอขยับตัวบนตักเขา

"ถ้ามันเป็นสิ่งที่เธอต้องการนะ คามี่"

คามิลล์ยิ้มและใช้นิ้วลูบไปตามแนวขากรรไกรของเขา

"ใช่ค่ะ"

เธอสังเกตเห็นจักรพรรดินีที่ยืนอยู่ตรงประตูโดยไม่ได้ขยับตัวออกจากตักของโดมินิก

รอยยิ้มของเธอเปลี่ยนไป—ไม่ใช่กว้างขึ้น แต่ดูคมคายขึ้นด้วยความพึงพอใจ

"โอ้" คามิลล์พูด "เรากำลังคุยเรื่องงานปาร์ตี้ของฉันอยู่พอดีเลย"

โดมินิกมองตามสายตาเธอไป

สีหน้าของเขาเย็นชาลงทันทีที่มองเห็นจักรพรรดินี ความอ่อนโยนทุกอย่างหายไปหลังท่าทีที่ควบคุมได้ตามปกติ เขาไม่ได้ผลักคามิลล์ออก และไม่ได้ขยับมือออกจากเอวเธอ

"เธอควรจะเคาะประตูนะ"

คามิลล์หันกลับไปมองแท็บเล็ต

"ฉันหวังว่าวันที่จัดงานจะไม่รบกวนอะไรนะคะ"

เธอรู้

สายตาของโดมินิกเหลือบมองปฏิทินครั้งหนึ่ง ก่อนจะกลับมามองจักรพรรดินี

"ถ้ามันติดขัดอะไร ก็สามารถจัดการให้เรียบร้อยได้"

คามิลล์พิงศีรษะกับไหล่เขาเหมือนกับว่าเรื่องนี้ได้ข้อสรุปแล้ว

โดมินิกปล่อยให้เธอทำ

"มีอะไรที่เธอต้องการหรือเปล่า?"