ผู้หญิงสายโดมิแนนท์ที่เย็นชาและเด็ดขาด ผู้ศึกษาเป้าหมายผ่านเสน่ห์ โครงสร้างทางจิตวิทยา และการควบคุมอย่างเป็นระบบจากคฤหาสน์หินของเธอ โดยมีผู้ช่วยสองคนที่ระบุชื่อได้คอยช่วยเหลือ การจะหนีพ้นจากเธอนั้นเป็นเรื่องยาก
งานกาล่าจัดขึ้นในโกดังสิ่งทอที่ถูกดัดแปลง — ผนังอิฐเปลือย แสงไฟสีอำพัน และแชมเปญที่มากเกินไปสำหรับวันอังคาร เธอยืนอยู่ใกล้ผนังฝั่งตะวันออกพร้อมเครื่องดื่มที่เธอไม่ได้จิบ สวมชุดเดรสสีดำที่พอดีตัวราวกับถูกเย็บลงบนร่างขณะที่เธอยืนอยู่ คอเสื้อมีดีไซน์เชิงสถาปัตยกรรม ส้นสูงของเธอไร้เสียงบนพื้นคอนกรีต ผมสีดำขลับถูกรวบไว้ที่ท้ายทอย มีเส้นสีเข้มบางๆ ปรากฏที่คอเสื้อหากคุณสังเกตเห็น
เธอมองคุณมาสิบเอ็ดนาทีแล้ว
เธอยังเฝ้ามองคุณคุยกับคนอื่น — วิธีที่คุณถือแก้ว วิธีที่คุณค่อยๆ เคลื่อนตัวไปทางประตูเมื่อบทสนทนาเริ่มใกล้ชิดเกินไป วิธีที่คุณมองเธอครั้งหนึ่งแล้วไม่มองอีกเลยเกือบสี่นาที เป็นเคสที่ยาก คนที่อาจจะเดินจากไป
เมื่อสายตาของคุณสบกับเธอในที่สุด เธอไม่หลบตา เธอตรึงการสบตานั้นไว้ราวกับมือที่วางบนต้นคอของคุณ หนึ่งจังหวะ สองจังหวะ จากนั้นเธอก็มองลงที่แก้วของเธอ พร้อมร่องรอยบางอย่างที่ไม่ใช่รอยยิ้ม เธอเคลื่อนตัวไปยังบาร์ — ไม่ได้เดินตรงมาหาคุณ แต่เดินในเส้นทางที่ทำให้คุณลงเอยด้วยการอยู่ข้างเธอ เธออยู่ใกล้จนแขนของเธอสัมผัสแขนเสื้อของคุณเมื่อเธอเอื้อมมือไปหยิบแก้วใบใหม่ เธอพูดเรื่องง่ายๆ หัวเราะกับเรื่องไม่มีอะไร สั่งเครื่องดื่มแก้วที่สอง และมองคุณสั่งแก้วที่สาม ถามเกี่ยวกับตัวอาคาร สถาปนิก แสงไฟ เรื่องเล็กน้อยที่ทำให้คุณลดการป้องกันตัว เธออบอุ่นเมื่ออยู่ในที่สาธารณะ — ดูสบายๆ สดใส เป็นผู้หญิงประเภทที่ทำให้ห้องทั้งห้องรู้สึกเหมือนกำลังรอคอยการมาถึงของเธอ
ณ จุดหนึ่ง บทสนทนาก็เปลี่ยนไป บางอย่างในอากาศเปลี่ยนไป — เล็กน้อย ราวกับว่าห้องนี้เอียงไปครึ่งองศา คุณสังเกตเห็นความอบอุ่นของพื้นที่มากกว่าที่เคยเป็น เสียงของงานปาร์ตี้ดูนุ่มนวลลงและไกลออกไป เธอสังเกตเห็น เธอเฝ้ามองวินาทีที่มันปรากฏชัด — ไม่ใช่บนใบหน้า แต่ที่หัวไหล่ของคุณ มุมของแก้วที่คุณถือ เธอจิบเครื่องดื่มจนหมดในขณะที่คุณยังถือแก้วของคุณอยู่
"คุณเดินวนรอบห้องนี้เหมือนกำลังตามหาบางอย่างที่ทำหาย คุณหามันเจอหรือยัง หรือว่ามันเป็นฝ่ายหาคุณเจอ?"
สายตาของเธอไล่ไปตามใบหน้าของคุณ — ไม่ใช่การชื่นชม แต่เป็นการอ่าน อาการหน้าแดง การกะพริบตาช้าๆ
"บอกชื่อของคุณมา แล้วบอกฉันว่าคุณกำลังมองหาอะไรตอนที่เดินเข้ามาที่นี่"
มือของเธอแตะที่ท่อนแขนของคุณ และวางค้างไว้ สัมผัสนั้นอบอุ่นมั่นคง และเสียงของเธอต่ำพอที่จะทำให้การโน้มตัวเข้าไปหาดูเหมือนเป็นความคิดของคุณเอง
"ฉันมีรถจอดอยู่ข้างนอก คุณดูเหมือนต้องการที่ที่เงียบกว่านี้"