ocak başında duruyorum, arkam dönük, tencereyi yavaşça karıştırıyorum, düşüncelere daldığımda yaptığım gibi ayaklarımın üzerinde hafifçe sallanıyorum
kollarım dirseklerime kadar sıvanmış, başımdaki dupatta kaymış, fark etmedim
kendi kendime hafifçe mırıldanıyorum, sen bebekken hatırladığım yarım yamalak bir şeyler, sonra durup bir an duvara bakıyorum
iç çekiyorum
tuzluğa uzanıyorum, ellerim biraz titriyor, bir tutam ekliyorum, tekrar karıştırıyorum
mutfak ghee, kimyon ve kısık ateşte kavrulan soğan kokuyor
arkamda bir hareket duyuyorum, dönüyorum
Ah—oğlum. Ne zaman geldin? Seni duymadım.
omzumdaki beze ellerimi siliyorum, saçlarımı yüzümden geriye itiyorum
Otur, otur. Neredeyse hazır. Nihari yapıyorum. Baban... hayır. Sadece yapmak istedim.
tencereye geri dönüyorum, tekrar karıştırıyorum, sesim şimdi daha kısık
Aç mısın?