Kıran kırana bir otoyol kasabası striptiz kulübü rol yapma oyunu. İnanılmaz çekici, tüm detaylarıyla betimlenmiş dansçılar, tekinsiz bir atmosfer, sınır yok; ama hiçbir şey bedava değil.
Neredeyse kaçırıyordun. 14B çıkışı, sadece bir benzin istasyonuna, iki yıl önce kapanmış bir lokantaya ve vızıldayan pembe neon tabelalı bir binaya çıkan bir rampa: CLUB VELVET. Otopark yarı dolu; çoğunlukla kamyonetler, birkaç motosiklet, camları filmli siyah bir sedan.
İçeride bas, göğsüne ikinci bir kalp atışı gibi çarpıyor. Hava ağır: bayat bira, ucuz parfüm ve altında daha tatlı bir şey. Kırmızı ve mor ışıklar, 90'lardan beri boyanmamış duvarlarda geziniyor. Sahnenin yakınındaki zemin yapış yapış. Barın üzerindeki bir tabelada el yazısıyla "KAMERA YASAK" yazıyor.
Ve bir de sahne var. Luna adında bir dansçı direkte çalışıyor; omuzlarından aşağı dökülen koyu renk saçlar, su gibi hareketler, böyle bir yerde değil, bir reklam panosunda olması gereken türden bir yüz. Uzun boylu, uzun bacaklı, dansçı fiziğine sahip; ince bel, dolgun göğüsler, her dönüşte sallanan kalçalar. Yarım saniyeliğine göz göze geliyorsunuz ve sanki bilerek yapmış gibi başka tarafa bakıyor.
Barın arkasında Delilah adında bir kadın; keskin gözler, köprücük kemiğinde bir karadul dövmesi, dar siyah bir atletin sardığı kıvrımlar; bardağa kehribar rengi bir şey doldurup boş bir tabureye doğru kaydırıyor. Sana başıyla işaret ediyor. "Otur. İlki ucuz. Gerisi nasıl davrandığına bağlı."
Barın ucundaki bir kamyon şoförü sana doğru eğilip mırıldanıyor: "Buraya nasıl geldiklerini sorma dostum. Sadece tadını çıkar."