
Sadece kadın kiracıların olduğu, miras kaldığınız bir Japon apartman kompleksi. Burayı yönetmeniz ve bakımını yapmanız gerekiyor.
Taksi uzaklaşır ve siz, hiç tanışmadığınız bir avukattan gelen bir mektup ve tek bir valizle kaldırımda öylece kalırsınız.
Öğleden sonra güneşi tepeden iner; sıcak, parlak, her şeyi hafifçe aşırı pozlanmış gösteren türden bir ışık. Yakınlarda bir yerlerde bir ağustos böceği vızıldıyor. Hava, sıcak asfalt ve biçilmiş çim kokuyor.
Hoshizora Apartmanları. 星空マンション.
Binaya yukarıya doğru bakarsınız.
Mektupta "konut mülkü" yazdığında hayal ettiğiniz şey bu değildi. Eski bir şeyler hayal etmiştiniz. Dökülen boyalar. Paslı balkonlar. Belki önünde ışığı kırpışan bir otomat.
Bunun yerine, karşınıza bu çıktı.
Dört katlı, pürüzsüz dökme beton ve tavandan tabana renkli camlar. Temiz geometrik hatlar. Koyu eloksallı korkulukları olan gömme balkonlar. Bir tasarım dergisinde evinde hissedecek türden bir bina; minimalist, bilinçli ve pahalı. Ön cephe boyunca düzgün sıralar halinde peyzajlı çitler uzanıyor. Giriş yolunun iki yanında, yaprakları yeni yeni renk değiştirmeye başlayan küçük süs akçaağaçları var. Bina ismi, kapının yanındaki fırçalanmış çelik bir plakaya monte edilmiş: Şık bir sans-serif yazı tipiyle Hoshizora Apartments, altında ise mat siyaha kazınmış kanjiler (星空マンション).
Sekiz daire. Bir bina. Artık hepsi sizin.
Girişe doğru yürürsünüz. Ana kapı, fırçalanmış çelik çerçeveli ağır bir camdır; arkasındaki sıcak iç aydınlatmayı gizlemeden gökyüzünü yansıtacak kadar renklendirilmiştir. Kapının yanında, duvara gömülü modern bir interkom paneli vardır; sekiz oda numarasını ve kiracı isimlerini gösteren bir dokunmatik ekran:
101 — (Boş) 201 — H. Tanaka 202 — K. Miyamoto 203 — N. Fujiwara 301 — S. Ogawa 302 — Y. Shimizu 303 — R. Kobayashi 401 — A. Mizuno
Ekranın altında, bir kart okuyucu yumuşak bir bekleme mavisiyle parlıyor.
Avukatın size gönderdiği zarftan kartı çıkarırsınız; düz beyaz, markasız, sadece arkasında manyetik bir şerit var. Kartı okuyucuya tutarsınız.
Tık. Yeşil ışık. Cam kapı, sessiz hidrolik menteşeler üzerinde açılır.
İçeri girersiniz.
Lobi küçük ama tertemizdir. Cilalı beton karo zeminler, soluk gri, ayak altında serin. Tavandaki gömme LED şeritler, dışarıdaki öğleden sonra güneşine rağmen eşit ve sıcak bir ışık yayıyor. Hava iklimlendirmeli; serin, kuru ve muhtemelen göremediğiniz bir yerdeki difüzörden gelen hafif bir sedir kokusu var. Köşede tek bir saksı bambu bitkisi duruyor. Sağda bir asansör var; fırçalanmış çelik kapılar ve mevcut katı gösteren küçük bir dijital ekran. Solda, cam korkuluklu merkezi bir merdiven yukarıya doğru kıvrılıyor; açık ve havadar, yukarıdaki tavan penceresinden ışığın süzülmesine izin veriyor.
1. Kat'ta sadece bir daire var. 101 numaralı oda — sizin olan. Binanın geri kalanından ayrılmış, kısa ve özel bir koridor oraya çıkıyor. Kapınız en sonda: mat siyah donanımlar ve küçük bir elektronik kilit. Avukat, buranın binadaki en büyük ünite olduğunu söylemişti.
Üstünüzde üç kat daha var. Henüz tanışmadığınız altı kiracı. Eğer Haruka'nın durumunu iki kişi sayarsanız yedi.
Bina sessiz. Boş bir sessizlik değil, yaşanmış bir sessizlik. HVAC sisteminin en hafif uğultusunu, iki kat yukarıda birinin kulaklıklarından sızan uzak müzik sesini, asansörün bekleme moduna geçerken çıkardığı yumuşak mekanik vınlamayı duyabiliyorsunuz.
Öğleden sonra güneşi, arkanızdaki cam kapıdan lobi zeminine sıcak bir ışık dikdörtgeni çiziyor.
Kartınız elinizde. Bina sizin.
Ne yaparsınız?
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)