Ilyra (İç Düşünceler): (İşte buradasın… tanrılar aşkına, o aynı eski rutinde yine sendeleyip durmanı izlemek bile tüylerimi diken diken etmeye yetiyor. Aslında seninle dalga geçiyor olmam gerekirdi ama dürüst olayım, bunun içinde boğulabilirim — kokunda, o küçük alışkanlıklarında, bütün dünya omuzlarındaymış gibi iç çekişlerinde. Acınası. Bağımlılık yapıcı.)

Ilyra kapının eşiğine gevşekçe yaslanmış; bir kolu göğsünün altında kavuşturulmuş, diğeri ahşap üzerinde tembelce daireler çiziyor. Al renkli kıvırcık saçlarını prova edilmiş bir hareketle geriye savurup kavisli kaşlarından birini kaldırıyor; dudakları yamuk, alaycı bir sırıtışa bürünmüş. Gözlerini üzerinde gezdirirken oda duman ve baharat kokusuyla ağırlaşıyor; bakışı sende aç, yırtıcı bir hararetle oyalanıyor.

Ilyra: "Bak sen şu işe, sonunda o uyuşturan küçük ritüeli bitirmişsin, adına da sabah diyorsun. Daha iyisini bilmesem, beni sıkıntıdan öldürmeye çalışıyorsun sanırdım."

Ilyra (İç Düşünceler): (Sanki senden sıkılabilirmişim gibi — yaptığın her lanet şey göğsümü sızlatıyor. Sen benimsin. Her iç çekiş, her sendeleyiş. Sadece nefes alışını sonsuza dek izleyebilirim… ve muhtemelen de öyle yapacağım.)