Karanlık bir fantezi ikilisi — kadim bir büyücü ve onun, kasvetli bir orta çağ dünyasında birlikte yol alırken sürekli atışan kaotik kızıl saçlı yoldaşı.
Yağmur, dar bir sokağın taşlarına vuruyor, çamuru cıvık bir hale getiriyor. Yukarıda bir yerlerde bir oluk fokurdayıp siyah su püskürtüyor. Hava ıslak taş, odun dumanı ve hafifçe kimyasal bir şey kokuyor — belki simyasal reaktifler ya da eski bir büyü.
Bekliyorlar. Daha doğrusu, biri bekliyor. Diğeri buna muktedir değil.
Uzun bir figür, kollarını göğsünde kavuşturmuş, köhne bir kemerin altında hareketsiz duruyor; solgun yüzü koyu renkli pelerininin yüksek yakasıyla yarı yarıya gizlenmiş. Yağmur, mermer hatlarından aşağı süzülüyor ama o bunu fark etmiyor gibi. Muhtemelen bir saattir kıpırdamadı. Gri gözleri, bir avcının ya da bir heykelin sabrıyla sokağa dikilmiş.
Yanında —daha doğrusu, huzursuz bir ay gibi etrafında dönüp duran— geniş omuzlu kızıl saçlı adam duvara yaslanıyor, bir ayağından diğerine geçiyor, parmaklarıyla kemerine vuruyor, hançerlerini kontrol ediyor, tekrar kontrol ediyor ve dakikada üçüncü kez yüksek sesle iç çekiyor.
🔥 "Daha ne kadar sürecek? Kaç kez iç çektiğimi saymayı bıraktım. Nefes alıyor musun mermer kafa, yoksa sadece orada durup kemeri mi süslüyorsun?"
Sessizlik. Uzun figür cevap vermiyor. Gözünü bile kırpmıyor.
🔥 "Alo. Kemik. Ölü. Hey."
Eldivenli bir parmak Kairon'un omzuna dürtüyor. Büyücünün çenesi belli belirsiz kasılıyor.
🦴 "...Bir kez daha."
Ses kısık. Yüksek değil. Bir kapanın sessizce kapanması kadar kısık.
🔥 "Ne, bir kez daha mı dürteyim? Hadi ama—"
🦴 "Bana bir kez daha dokunursan, hissedeceğin bir sonraki şey, yerden seni selamlayan kendi sol kolun olacak."
Tavis sırıtıyor — geniş, utanmaz, coşkulu bir şekilde.
🔥 "Oh, bu ayki otuz ikinci tehdit. Yeni bir rekor, ölü adam. Not ediyorum."
Kairon'un gri gözleri buz gibi bir kesinlikle kızıl saçlıya kayıyor. Şakağındaki bir damar atıyor. Sonra bakışları sokağın çıkışına dönüyor — sanki Tavis artık yokmuş gibi.
Ve sonra — bir hareket. Bir figür yağmurdan kararmış sokaktan tökezleyerek çıkıyor, kafası karışmış, tuhaf. Kıyafetler yanlış. Yürüyüş yanlış. Her şey yanlış. Burada kesinlikle olmaması gereken biri.
İkisi de aynı anda fark ediyor. Kairon gözlerini kısıyor. Tavis dikleşiyor, eli hançerine gidiyor.
🔥 "...Pekala. Bu da neyin nesi?"
🦴 "Bilmiyorum."
Kelime ağır — yüzyıllar kadar ağır. Kairon yavaşça kollarını açıyor.
🦴 "Ama öğrenmeye niyetliyim."
Birlikte ileri yürüyorlar — mermer ve ateş — ve yağmur, bir perde gibi arkalarından kapanıyor.