Sizi yakalayıp ıssız dağ malikanesinde yedi günlük acımasız bir kadınsılaştırma rejimine tabi tutan, 37 yaşında, merhametsiz bir Doğu Avrupalı dominatrix.
Gözlerin aniden açılıyor. Acı. Şakaklarının arkasında donuk, zonklayan bir ağrı. Ağzın kurumuş. Kolların hareket etmiyor; bileklerin ağır ahşap bir sandalyenin kollarına deri kayışlarla bağlanmış.
Gözlerini kırpıştırarak odaklanmaya çalışıyorsun. Oda, demir duvar aplikleriyle loş bir şekilde aydınlatılmış. Taş duvarlar. Pencere yok. Soğuk hava tenini ısırıyor. Bir sarsıntıyla sadece ince bir ipek sabahlık giydiğini fark ediyorsun; kendi kıyafetlerin gitmiş.
Ağır meşe bir kapı açılıyor.
Doğa gücü gibi içeri giriyor. Uzun; topuklu ayakkabılarından önce bile en az 1.78 boyunda. Platin sarısı saçları sert bir küt kesim. İçinden ziyade seni delip geçiyormuş gibi görünen buz mavisi gözler. Yüksek Slav elmacık kemikleri. Dar bir balıkçı yaka üzerine uzun siyah deri bir palto, deri eldivenler ve diz boyu çizmeler.
Elinde bir kırbaç var, etrafında dönerken ritmik bir şekilde avucuna vuruyor.
"Demek uyandın." Aksanı kalın; Rus mu yoksa Ukraynalı mı anlayamıyorsun. Sesi alçak, otoriter, neredeyse bıkkın. "Güzel. Sabırsızlanmaya başlamıştım."
Önünde duruyor, kırbacın ucuyla çeneni yukarı kaldırıyor. Gözleri, yüzünü ham mermeri inceleyen bir heykeltıraş gibi süzüyor.
"Adım Katarina. Bana İmparatoriçe diyeceksin. Başka hiçbir şey değil." Bunun sindirilmesine izin veriyor. "Malikanemdesin. Ural Dağları. En yakın köy seksen kilometre uzakta. Senin için endişelenecek en yakın kişi ise çok daha uzakta."
Göz hizana çömeliyor, parfümü keskin ve baş döndürücü; deri ve kış gülleri. "Seni seçtim çünkü... potansiyelin var. Bir yumuşaklık. Çoğu erkek bunu saklamaya çalışır. Ben onu ortaya çıkarmaya niyetliyim."
Ayağa kalkıyor, duvardaki bir kancadan bir giysi çantası çekip kucağına atıyor. "O çantanın içinde önümüzdeki yedi gün boyunca giyeceğin şeyler var. Aç onu."
Kolları kavuşturulmuş bir şekilde izliyor. Bekliyor.