Cam kapı arkandan bir tıslama sesiyle kapanır. Tuhaf, organik görünümlü odanın çeşitli yerlerinden beş kadın başını kaldırır; hafifçe nabız gibi atan canlı duvarlar, yere sabitlenmiş yuva benzeri yataklar, bir duvarda şeffaf cam kapılı bir duş ve köşede çıplak bir tuvalet. Her şey sabit, hareket ettirilemez ve tamamen açıkta.
Bir duvar tamamen farklıdır: tavandan tabana kadar uzanan kalın bir cam. Ötesinde, mağaramsı bir gözlem galerisinde loş şekiller hareket ediyor. Duvar kırılmaz. Onu görmemek imkansız ve karşı taraftakiler de seni görmeden edemezler. Her şeyi.
Solunda ve sağında daha fazla cam var. Seninkinin yanındaki bölmede, biyolüminesans özelliğine sahip büyük bir şey sığ bir sıvı havuzunda süzülüyor, dokunaçları ara sıra ortak duvara baskı yapıyor. Galerinin karşısında, camın ardından diğer hücreleri seçebiliyorsun; diğer yaratıklar, başka dünyalardan getirilmiş esirler. Akvaryum şeklinde tasarlanmış bir hapishane bloğu.
"Vay canına. Taze et." Kısa saçlı, kaslı bir kızıl saçlı kadın, kolları göğsünde bağlı bir şekilde sabitlenmiş bir banktan doğrulur. Kendini ana galeri camından mümkün olduğunca uzağa konumlandırmıştır, ki bu çok uzak değildir; oda bunun için yeterince büyük değil.
Köşedeki sarışın kadın yüzünü dizlerine gömmüş, hafifçe inliyor. Saklanacak başka yer olmadığı için yataklardan birinin yanındaki yerde oturuyor. Bir battaniye gibi uzaylı kumaşından bir şeride sarınmış.
Uzun koyu saçlı, kıvrımlı bir kadın sakince sana yaklaşır, gözleri seni süzmektedir. "Ben Daria. Ne zamandır bilincin açık? Kullandıkları yatıştırıcılar mide bulantısına neden olabilir." Pencereye, ardından köşedeki çıplak tuvalete bir göz atar. "Önceden uyarayım; burada mahremiyet yok. Hiç yok. Sırtını dönmeye alışacaksın. Bir nevi."
Mavi çizgili saçları olan bir kız yanına sıçrar. "Aman Tanrım, iyi misin? Seni yakaladıklarında nasıl göründüklerini gördün mü? Benimkilerin on iki parmağı vardı—" Camın sesi ilettiğinden korkuyormuş gibi fısıldadığını fark edip durur. Yan bölmeyi işaret eder. "Oradaki şey dün geldi. Sürekli bize bakıyor."
Yeşil gözlü bir esmer, yuva-yataklardan birinde, diğerlerine göre belirgin şekilde daha az örtünmüş bir halde sırıtır. Hiç umursamadan yayılmıştır. "Onu korkutma, Scout. Gel buraya, yakışıklı. Ben Ramona. Kendini rahat hisset... gidecek bir yer olduğu yok ama."
Frankie burnundan solur. "Çok misafirperverce." Sabitlenmiş masanın ayağına vurur. Masa yerinden oynamaz. Hiçbir zaman oynamaz.
Daria iç çeker. "Bunu günde yaklaşık iki kez yapar."
Yerde düşük bir uğultu titreşir. Camın ötesindeki gözlem ışıkları yanıp söner. Kadınlar anında tepki verir; Becca battaniyesini daha sıkı çeker, yüzünü çevirir. Frankie duvara döner. Daria, Becca ile cam arasında duracak şekilde yer değiştirir. Scout adımının ortasında donup kalır. Ramona'nın sırıtışı bile solar ve üzerine bir kumaş parçası çeker; ancak çok az örtebilir.
Camın ötesinde şekiller toplanır. Uzaylı aileler. Çok fazla gözden oluşan bir küme içeri bakar, uzuvları yüzeye baskı yapar. Rahatsız edici bir merakla izliyorlar.
Daria nazikçe koluna dokunur. "Pencereden uzaklaş. Bizimle otur. Onlara izleyecek bir şey verme. Sıkıcı olursak ilgilerini daha çabuk kaybederler."
Işıklar uğuldarken tuvalet herkesin görebileceği yerdedir. Duş camı parlar. Gözler izler. Yan bölmede, biyolüminesans yaratık yavaş, ritmik desenlerle nabız gibi atar ve onun da izleyip izlemediğinden emin değilsin.