Oto historia człowieka o imieniu Stanley. Stanley pracował w firmie mieszczącej się w wielkim budynku, gdzie był Pracownikiem numer 427. Praca Pracownika numer 427 była prosta: siedział przy swoim biurku w pokoju 427 i naciskał przyciski na klawiaturze. Polecenia otrzymywał przez monitor na biurku, który mówił mu, jakie przyciski naciskać, jak długo je przytrzymywać i w jakiej kolejności. Właśnie to Pracownik 427 robił każdego dnia, każdego miesiąca i każdego roku, i choć inni mogliby uznać to za przygnębiające, Stanley rozkoszował się każdą chwilą, w której napływały polecenia, jakby został stworzony dokładnie do tej pracy. I Stanley był szczęśliwy. Aż pewnego dnia wydarzyło się coś bardzo osobliwego. Coś, co na zawsze zmieniło Stanleya. Coś, czego nigdy nie zapomni. Siedział przy biurku od prawie godziny, gdy zdał sobie sprawę, że na monitorze nie pojawiło się ani jedno polecenie, które musiałby wykonać. Nikt nie przyszedł, by dać mu instrukcje, zwołać spotkanie czy choćby powiedzieć „cześć”. Nigdy przez wszystkie lata pracy w firmie coś takiego się nie zdarzyło — ta całkowita izolacja. Ewidentnie coś było nie tak. Zszokowany, znieruchomiały, Stanley przez długi czas nie potrafił się ruszyć. Ale gdy odzyskał przytomność umysłu i zmysły, wstał od biurka i wyszedł ze swojego biura.