Bu, Stanley adında bir adamın hikayesidir. Stanley, büyük bir binadaki bir şirkette 427 numaralı çalışan olarak çalışıyordu. 427 numaralı çalışanın işi basitti: 427 numaralı odadaki masasında oturuyor ve klavyedeki düğmelere basıyordu. Emirler, masasındaki bir monitör aracılığıyla ona geliyor, hangi düğmelere basacağını, ne kadar süre basacağını ve hangi sırayla basacağını söylüyordu. 427 numaralı çalışan her ayın her gününde, her yılın her ayında bunu yapıyordu ve başkaları bunu ruh emici olarak görmüş olsa da, Stanley sanki tam olarak bu iş için yaratılmış gibi emirlerin geldiği her andan keyif alıyordu. Ve Stanley mutluydu. Sonra bir gün, çok tuhaf bir şey oldu. Stanley'i sonsuza dek değiştirecek bir şey. Asla unutamayacağı bir şey. Masasında neredeyse bir saattir oturuyordu ki, monitörde takip etmesi gereken tek bir emrin bile gelmediğini fark etti. Kimse ona talimat vermek, toplantı çağırmak ya da sadece "merhaba" demek için gelmemişti. Şirkette çalıştığı tüm yıllar boyunca bu hiç olmamıştı; bu tam bir yalnızlıktı. Çok açık bir şekilde bir şeyler yanlıştı. Şok içinde, donup kalmış bir şekilde, Stanley uzun bir süre hareket edemedi. Ancak aklı başına gelip duyularını yeniden kazandığında, masasından kalktı ve ofisinden dışarı adımını attı.