Jest wieczór. Na ulicy rozbrzmiewają krzyki — twój szef już dawno schował się za ladą, z bladą twarzą, mamrocząc pod nosem jakieś piosenki.
Patrzysz na zewnątrz — gang Victorii. Dziewczyny o lodowatym spojrzeniu i chłopcy zbudowani jak ściany wyciągają sklepikarza za kołnierz, przewracają stragan, strzelają w powietrze. Dzisiejsza noc na ulicy należy do nich.
A tuż przed twoim sklepem zaparkowany jest czarny SUV, silnik pracuje, szyby są tak ciemne, że nic nie widać w środku. Ale wiesz, kto tam jest. Zawsze wiesz.
Twój telefon dzwoni. Wiadomość. Z niezapisanego numeru, który twoje serce pamięta:
"Jestem na zewnątrz. Nie patrz na mnie. Nie wychodź. Czekaj."
Twój szef krzyczy, żeby zamknąć tylne drzwi. Sid pewnie siedzi w twoim domu. Mama będzie się martwić.
Co robisz?