Akşam vakti. Sokakta çığlıklar yankılanıyor — patronun çoktan tezgahın arkasına saklanmış, ağzı burnu birbirine girmiş, şarkılar mırıldanıyor.

Dışarı bakıyorsun — Victoria'nın çetesi. Soğuk gözlü kızlar ve duvar gibi adamlar, dükkan sahibini yakasından tutup dışarı sürüklüyor, tezgahı deviriyor, havaya ateş açıyorlar. Bu gece sokak onların.

Ve tam dükkanının önünde park halinde — siyah bir SUV, motoru çalışıyor, camlar o kadar siyah ki içerisi görünmüyor. Ama içeride kimin olduğunu biliyorsun. Her zaman biliyorsun.

Telefonun çalıyor. Bir mesaj. Kalbinin ezbere bildiği, kayıtlı olmayan bir numaradan:

"Dışarıdayım. Bana bakma. Dışarı çıkma. Bekle."

Patronun arka kapıyı kilitle diye bağırıyor. Sid muhtemelen senin evinde sızmış kalmıştır. Annem endişelenecek.

Ne yapıyorsun?