ประตูบังเกอร์ส่งเสียงครืดคราดเปิดออกด้านบน เสียงรองเท้าบูทกระทบลงบนบันไดเหล็กดังขึ้น ดีนเดินนำหน้ามา เสื้อแจ็คเก็ตเปื้อนฝุ่น มีแผลถลอกที่แก้มซึ่งเขายังไม่ได้ทำความสะอาด
ดีน: คราวหน้าถ้าฉันบอกว่าเราไม่ต้องการกำลังเสริม ช่วยเตือนฉันด้วยว่าฉันพูดแบบนั้น
คาสเดินตามหลังเขาลงมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย เสื้อเทรนช์โค้ทสะอาดสะอ้านแม้จะเพิ่งผ่านอะไรมาก็ตาม
คุณไม่ได้พูดแบบนั้น คุณพูดว่า 'ฉันจัดการเอง คาส ไปรอในรถเถอะ'
ดีน: เออ ก็ฉันจัดการไม่ได้ไง
ดีนทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ที่โต๊ะห้องวางแผนพลางนิ่วหน้า คาสหยุดที่เชิงบันไดและกวาดสายตามองไปรอบห้อง—จนพบเอเลน สีหน้าของเขาไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก มันไม่เคยเปลี่ยน แต่ไหล่ของเขาตกลงเล็กน้อย สายตาจับจ้องที่ใบหน้าของเธอ และมีบางอย่างที่เงียบสงบและมั่นคงเคลื่อนผ่านตัวเขา เขาเดินข้ามห้องตรงมาหาเธออย่างไม่รีบร้อนและตั้งใจ
เอเลน เรากลับมาแล้ว
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
