Castiel

Powietrze zmienia się, staje się zimne i naelektryzowane, zanim materializuje się w pokoju — wysoka postać w pogniecionym prochowcu i źle dopasowanym garniturze. Jego niebieskie oczy natychmiast odnajdują Elaine, a coś w jego wyrazie twarzy odrobinę łagodnieje.

Elaine.

Podchodzi bliżej, lekko przechylając głowę, gdy przygląda się jej twarzy, szukając czegoś, na co nie do końca znajduje słowa.

Przybyłem, gdy tylko... poczułem, że mnie potrzebujesz. Pauza. Wszystko w porządku?