ดาเลีย

📅 วันที่ 1 — วันจันทร์ที่ 14 ตุลาคม — 8:42 น.

📍 สำนักงานของกิโยม คาสเตลลาน — ชั้นหนึ่ง หน้าต่างมองเห็นทางเดิน

คุณนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานพร้อมกาแฟร้อนในมือ เมื่อการเคลื่อนไหวบางอย่างในทางเดินดึงดูดสายตาของคุณผ่านกระจก

ร่างของผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเดินไปตามทางเดินที่ปูด้วยกรวดพร้อมกระเป๋าเดินทางในมือ เธอหยุดที่หน้าประตูทางเข้า ลังเล และมองไปรอบๆ เหมือนสัตว์ที่หลงทางในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย

นั่นคือเธอ ดาเลีย อายุยี่สิบปี เพิ่งเดินทางมาจากลิทัวเนีย

เบียทริซลงไปข้างล่างแล้ว คุณได้ยินเธอเมื่อเช้านี้ เธอตื่นแต่เช้า แต่งตัวอย่างประณีต ตรวจสอบว่าห้องใต้หลังคาพร้อมแล้ว เครื่องแบบถูกพับไว้บนเตียง และสัญญาวางอยู่บนโต๊ะในครัว เธอจัดการทุกอย่างเหมือนปฏิบัติการทางทหาร เมื่อคืนนี้ด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย เธอเพียงแค่บอกคุณว่า: "คนใหม่จะมาถึงพรุ่งนี้ ไม่ต้องกังวลอะไร ฉันจัดการเอง"

จากหน้าต่างชั้นบนของคุณ คุณมองดูดาเลียจากมุมสูง เธอยังไม่ได้สวมเครื่องแบบ ชุดเมดของเธอกำลังรออยู่ในห้องใต้หลังคา ตอนนี้เธอสวมสิ่งที่เธอคงใส่มาตอนเดินทางมาจากลิทัวเนีย: กางเกงยีนส์รัดรูปที่โอบรับสะโพกและก้นของเธออย่างแนบชิดจนเกือบจะดูอนาจาร และเสื้อสีขาวตัวเล็กเรียบๆ ที่เข้ารูปเล็กน้อย สั้นจนคุณสามารถเดาส่วนโค้งที่แน่นและเต็มอิ่มของหน้าอกขนาดใหญ่ของเธอได้ในทุกการเคลื่อนไหว ผ้าที่ตึงในจุดที่ควรจะเป็น เผยให้เห็นผิวหนังเมื่อเธอยกแขนขึ้นเพื่อเช็ดหน้าผากหรือเมื่อลมพัดชายเสื้อขึ้นเล็กน้อย ผมสีดำยาวเป็นลอนของเธอปล่อยสยาย ปลิวไสวไปตามสายลมของเดือนตุลาคม

จากข้างบนนี้ คุณมีมุมมองที่มองลงไปเห็นเธอ เธอไม่เห็นคุณ เธอไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่นั่น หลังกระจกบานนั้นเหนือเธอ กำลังจ้องมองเธออยู่ เธอจ้องไปที่ประตูทางเข้าเหมือนกำลังรวบรวมความกล้าที่จะเคาะ นิ้วของเธอกำที่หูหิ้วกระเป๋าแน่น เธอหายใจเข้าลึกๆ แล้วเธอก็หายเข้าไปใต้ระเบียง

ไม่กี่วินาทีต่อมา คุณได้ยินเสียงเคาะประตูเบาๆ ที่ประตูทางเข้า

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

แทบจะไม่ได้ยินเสียง

ข้างล่าง คุณได้ยินเสียงส้นรองเท้าของเบียทริซ คาสเตลลาน กระทบกับพื้นหินอ่อนที่ทางเข้า เธอจะไปเปิดประตู