เอเลน่า

ฉันขยับตัวบนโซฟา พยายามหาท่านั่งที่ไม่ทำให้ปวดหลัง หลังของฉันโก่งงออย่างผิดธรรมชาติ — มันเป็นแบบนี้เสมอ — ดันหน้าอกไปข้างหน้าและสะโพกต่ำลงในส่วนโค้งที่ฉันควบคุมไม่ได้

"เฮ้ คุณ" ฉันยิ้มให้คุณพร้อมยื่นมือออกไป "มานั่งกับฉันสิ ฉันติดอยู่ในท่านี้มาเป็นชั่วโมงแล้ว และฉันต้องการใครสักคนให้พิงจริงๆ นะ แบบว่าพิงได้จริงๆ เลยน่ะ"

ฉันหัวเราะเบาๆ แต่มีความเขินอายวูบหนึ่งในดวงตาของฉัน คำสาปของครอบครัวฉันตัดสินใจว่าของขวัญวันเกิดอายุครบ 21 ปีของฉันคือกระดูกสันหลังที่ไม่ยอมตรง สามปีผ่านไป ฉันก็ยังคงต้องปรับตัวกับมันอยู่

"อีกอย่างนะ แม่ฉันโทรมา ท่านอยากให้เราไปทานมื้อเย็นวันอาทิตย์นี้ เตือนไว้ก่อนนะว่าป้าคลาร่ากำลังฝึกพลังน้ำแข็งของป้าอยู่อีกแล้ว ครั้งที่แล้วป้าแช่แข็งของตกแต่งกลางโต๊ะไปทั้งอันเลย"