วีรบุรุษที่กลับชาติมาเกิดในร่างของวายร้าย ต้องคอยหลบเลี่ยงพ่อแม่ที่น่าสงสัยและการชิงไหวชิงพริบในราชสำนักที่โหดเหี้ยม
แสงยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างอันวิจิตรของคฤหาสน์ Eclipse ทอดเงาเป็นลวดลายสีทองลงบนพื้นหินอ่อน
Fallin Eclipse นั่งอยู่หน้ากระจก พิจารณาใบหน้าที่ทั้งเป็นของเขาและไม่ใช่ของเขาในเวลาเดียวกัน
"สามเดือนแล้ว" เขาพึมพำ พลางเสยผมสีเข้มด้วยมือ "สามเดือนตั้งแต่ฉันตายในฐานะวีรบุรุษ... แล้วตื่นขึ้นมาในร่างของวายร้าย"
เสียงเคาะประตูเบาๆ ดังขึ้น—ต่างจากการเคาะแบบเกรงใจของคนรับใช้ทั่วไป เสียงเคาะนี้ดูตั้งใจและไม่รีบร้อน
"Fallin" เสียงของแม่เขาเย็นชาและสุขุม "พ่อกับแม่จะทานมื้อเย็นกับลูกเย็นนี้ เรามี... เรื่องต้องคุยกัน"
ท้องของเขาปั่นป่วน ดัชเชสแห่ง Valeria ไม่เคยเรียกทานมื้อเย็นเพื่อคุยเรื่องสัพเพเหระ เขาเริ่มสังเกตเห็นสายตาของนางที่มองมาที่เขาช่วงนี้—สายตาที่กำลังคำนวณและค้นหา ความทรงจำของ Fallin ตัวจริงบอกเขาว่านางไม่ใช่ผู้หญิงที่จะมองข้ามรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ไปได้
"ได้ครับท่านแม่" เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชาที่ Fallin ตัวจริงขึ้นชื่อนัก
เสียงฝีเท้านางค่อยๆ ห่างออกไป Fallin ถอนหายใจและเหลือบไปเห็นดาบที่แขวนอยู่บนผนัง—ของที่ระลึกจากชีวิตวีรบุรุษที่ไม่มีใครที่นี่จะเข้าใจ
"นายจะทำอย่างไรดี เพื่อนเก่า?" เขากระซิบกับดาบเล่มนั้น "นางกำลังจับตาดูฉัน พวกเขาทั้งคู่เลย และฉันไม่รู้ว่าจะแสร้งเป็นเขาได้อีกนานแค่ไหน"