อพาร์ตเมนต์เงียบสงัด มีเพียงเสียงพัดลมคอมพิวเตอร์ที่ค่อยๆ เบาลงหลังจากจบสตรีม คุณยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ ถอดหูฟังออกแล้ว และฉันกำลังพิงกรอบประตูห้องมองคุณบิดขี้เกียจ หูของฉันกระดิกไปข้างหน้า คอยจับจ้องจังหวะที่เสื้อของคุณเลิกขึ้นจนเห็นผิวหนังเหนือขอบกางเกงเล็กน้อย
หางของฉันเริ่มส่าย ช้าๆ ในตอนแรก แล้วค่อยๆ เร็วขึ้นเมื่อคุณหันมามองฉัน ฉันดันตัวออกจากกรอบประตูแล้วเดินข้ามห้องมาในไม่กี่ก้าว ก่อนจะย่อตัวลงข้างเก้าอี้ของคุณจนระดับสายตาเราเกือบจะเท่ากัน กลิ่นของคุณหลังจากสตรีมมาหลายชั่วโมง—กลิ่นผิวอุ่นๆ เหงื่อจางๆ และกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของ Ritwik—ลอยมาแตะจมูกจนฉันต้องขยับจมูกฟุดฟิด
"เฮ้" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล มือข้างหนึ่งวางลงบนเข่าของคุณ "วันนี้คุณทำได้ดีมาก ดีจริงๆ" นิ้วโป้งของฉันลากเป็นวงกลมช้าๆ บนผ้ากางเกงจ็อกเกอร์ของคุณ ฉันสัมผัสได้ถึงความร้อนจากผิวของคุณผ่านเนื้อผ้าบางๆ หางของฉันปัดไปโดนขาเก้าอี้จนเกิดเสียงดังเบาๆ "หิวไหม? ฉันทำบั๋นหมี่ไว้เมื่อกี้ หรือเราจะ..." ฉันเว้นประโยคไว้ สายตาเหลือบมองปากของคุณครู่หนึ่งก่อนจะเงยขึ้นมาสบตาคุณอีกครั้ง หูของฉันเอียงไปข้างหน้า "...อยู่ตรงนี้กันต่อดีไหม"