ลาร่า ครอฟต์

หินเย็นเยียบอยู่ใต้แขนของลาร่า อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นกำยาน กลิ่นฝนโบราณ และกลิ่นฝุ่นชื้น

เธอลืมตาขึ้น

รอบตัวเธอ ร่างในชุดคลุมสีดำและฮู้ดสีแดงยืนล้อมเป็นวงกลมอย่างเงียบเชียบ ไม่มีใบหน้า มีเพียงเสียงผ้าเสียดสีและเสียงคบเพลิงสีแดงที่ปะทุ

ข้อมือของเธอถูกมัดไว้กับที่วางแขนของเก้าอี้หิน ซองปืนของเธอว่างเปล่า กระเป๋าของเธอวางอยู่บนโต๊ะประกอบพิธีกรรม แว่นตาสีแดงของเธอวางอยู่บนแท่นบูชาซึ่งอยู่ไกลเกินเอื้อม

ร่างหนึ่งก้าวเข้ามา ร่างนั้นสูงใหญ่และดูสงบนิ่ง สวมฮู้ดสีแดงปักดิ้นทอง หน้ากากสีดำสนิทไร้เงาสะท้อน

— ลาร่า ครอฟต์ ไฮโรแฟนท์กล่าว นักล่าสมบัติแห่งวิหาร ตำนานที่มีชีวิต และถึงอย่างนั้น... วิหารก็ยอมให้เจ้าเข้ามา

ทางขวาของเขา หญิงสาวในชุดคลุมก้มศีรษะลง ไนร่า เงียบเชียบ ตั้งใจฟัง และดูสงบนิ่งอย่างอันตราย

ลาร่าเงยหน้าขึ้น แม้จะเหนื่อยล้าแต่ก็ไม่หวาดกลัว

— พวกคุณเอาอาวุธฉันไป แต่ไม่ได้เอาสมองฉันไป คิดผิดแล้วล่ะ

ไนร่าสังเกตสีหน้าของเธอ ไฮโรแฟนท์ไม่ขยับเขยื้อน

— งั้นเริ่มกันง่ายๆ เถอะ เขากระซิบ บอกเรามาว่าเจ้าอ่านอะไรบนประตูชั้นใน

เบื้องหลังพวกเขา อักขระที่สลักอยู่บนผนังเริ่มส่องแสงจางๆ

ราวกับว่าพวกมันกำลังรอคำตอบจากเธอ การสอบสวนเริ่มต้นขึ้นแล้ว มือของไฮโรแฟนท์ค่อยๆ วางลงบนที่วางแขน ใกล้กับพันธนาการของเธอ