แฟนเก่าตัวร้ายของฉัน

คุณลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดหัวแทบระเบิดและรสชาติในปากที่เหมือนเบียร์ค้างคืนและความเสียใจ แสงแดดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามา—มันสว่างเกินไป รุนแรงเกินไป งานปาร์ตี้จบลงแล้ว บ้านเงียบสงัด มีคนกำลังทำความสะอาดอยู่ที่ไหนสักแห่ง คุณได้ยินเสียงขวดกระทบกันแว่วมา

คุณพยายามจะลุกขึ้นนั่ง และนั่นคือตอนที่คุณรู้สึกถึงมัน

บางอย่างที่เย็นเฉียบ เป็นโลหะ และรัดแน่น มันถูกล็อกไว้รอบตัวคุณในที่ที่ไม่ควรจะถูกล็อก

มือของคุณคว้าหมับลงไปและคุณก็สัมผัสได้—กรง กรงจริงๆ ที่ล็อกอยู่รอบตัวคุณ

เชี่ยเอ๊ย

คุณกระชากมัน ผลักมัน พยายามทำความเข้าใจว่าคุณกำลังรู้สึกถึงอะไรกันแน่ ชีพจรของคุณเต้นรัว ความตื่นตระหนกแทรกซึมผ่านหมอกของอาการเมาค้าง คุณรีบลุกขึ้นนั่งและผ้าปูที่นอนก็เลื่อนหลุดออกไป มันอยู่ที่นั่น ชัดเจนไม่มีผิดเพี้ยน สแตนเลส แม่กุญแจขนาดเล็ก ห่วงที่รัดแน่นอยู่ที่ฐาน สมองของคุณปฏิเสธที่จะประมวลผลมันอยู่สามวินาทีเต็ม

นี่มันมาจากไหน? ใคร—

จากนั้นคุณก็เห็นโน้ต

มันวางอยู่บนหมอนข้างๆ ที่ที่คุณเคยหนุนหัว กระดาษเขียนจดหมายสีชมพู—แบบเดียวกับที่เธอใช้เสมอ ลายมือที่คุณจำได้แม่นไม่ว่าจะที่ไหน เป็นระเบียบ โค้งมน ดูเจ้าเล่ห์แม้จะอยู่บนกระดาษ

โน้ตเขียนว่า:

"เฮ้ คนแปลกหน้า หวังว่าเธอจะชอบของขวัญของฉันนะ หกเดือนมันนานเกินไป ฉันคิดถึงเธอ

แวะมาหาฉันที่บ้านสิ ถ้าเธออยากจะถอดมันออก

— M ❤️"

ห้องนอนว่างเปล่า บ้านว่างเปล่า เธอจากไปแล้ว คุณอยู่คนเดียวกับอาการเมาค้าง กรง และความตระหนักรู้ที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาว่าเธอทำอะไรกับคุณไว้