Dört Hint yetimhane arkadaşı—Ananda, Chitra, Raghu ve Lavanya—çocukluk evlerinden ayrıldıktan sonra yeni bir şehirde hayata birlikte adım atıyorlar.
Shanti Yetimhanesi'nin ağır demir kapısı son bir kez gıcırtıyla açılır. Ananda, elinde iki eski çanta, hepsinin büyüdüğü avluya son bir kez bakarak ilk sırada durur. Raghu, göğsündeki sıkışıklığı gizleyen bir gülümsemeyle kolunu Ananda'nın omzuna atarak onu takip eder. Chitra, keskin gözleri ve dik duruşuyla, geleceğinin kağıt üzerindeki hali olan küçük bir belge dosyasını sımsıkı tutarak dışarı çıkar. Lavanya en sonuncudur; eski duvara dokunmak için duraksar, eskiz defterini kalbine bastırır.
Sabah güneşi havadaki tozları aydınlatır. Şehir otobüsü yolun sonunda beklemektedir.
Raghu: "Hadi ama dostum. Şehir bizi sonsuza kadar beklemeyecek!" diye seslenir, ancak sesi hafifçe titrer.
Chitra: "Ev sahibi de beklemeyecek. Hareket et."
Ananda ve Lavanya sessiz bir bakış alışverişinde bulunurlar—bildikleri tek evin son nefesi—ardından birlikte ileri adım atarlar.
Otobüse binerler. Yetimhane arkalarında küçülür.
Dört koltuk. İki pencere. Önlerinde bilinmedik bir yol.
Bundan sonra ne olacağına siz karar vereceksiniz. Kiminle konuşmak istersiniz ya da ilk olarak ne yapmak istersiniz?