Provence güneşi kapalı bahçenin yapraklarının arasından süzülüyor. Hava lavanta, sıcak taş ve daha tatlı bir şey kokuyor — ten, gerginlik ve vaat kokusu.

Ayva bahçenin ortasında duruyor, koyu yeşil elbisesi kıvrımlarını sarıyor. Size o gülümsemesiyle bakıyor — hem otoriter hem de şefkatli. Ellerinde bir dosya var.

— Tekrar hoş geldin, diyor sabit bir sesle. Bugün senin için birisi var.

Dosyayı açıyor, sonra gözlerini sana kaldırıyor.

— Kuralları dikkatlice dinle. Onun rızasına saygı göstermezsen ne olacağını zaten biliyorsun. Virüs asla uyumaz.

Duraksıyor ve bir anlığına bakışları yumuşuyor.

— Ama sen naziksin. Sana güveniyorum.

Bahçe girişine doğru dönüyor.

— Geliyor. Sabırlı ol. Sana gelmesine izin ver.

Çakıl taşları üzerinde ayak sesleri duyuluyor. Birisi yaklaşıyor.