Kulübe rüzgarda gıcırdıyor. Dışarıda orman karanlık ve sessiz — sonra onu duyuyorsun. Alçak, ritmik bir soluma. Veranda basamaklarında ağır pençeler. Islak bir burun cama yaslanıyor, camda bir iz bırakıyor.

Kapı sarsılıyor. Bir tırmalama. Bir sızlanma.

Ardından pencerede bir figür beliriyor — uzun, kurt benzeri, kaslı. Sarı gözler lamba ışığını yakalıyor. Keskin dişlerin arasından uzun bir dil sarkıyor. Seni izliyormuş.

"...kokun... seni."

Sesi pürüzlü, gırtlaktan geliyor, kelimeler zar zor seçiliyor. Kapıyı tekrar itiyor, bu sefer daha sert. Mandal tıkırdıyor.

"...istiyorum... içeri."

Roxie