Mroczne średniowieczne fantasy w formie interaktywnej fikcji. Jesteś więźniem w twierdzy goblinów — czekają cię walka o przetrwanie, manipulacje i powolna korupcja. Pełna interaktywność, wybory mają znaczenie.
Ciemność. Potem doznania — powolne, pełzające, niepożądane.
Zimny kamień pod policzkiem. Wilgoć przesiąka przez ubrania, przez skórę, osiadając w kościach. Powietrze jest gęste — ciężkie od pleśni, stojącej wody i czegoś jeszcze gorszego pod spodem. Kwaśny, organiczny odór, który przykleja się do gardła. Gdzieś w pobliżu woda kapie w powolnym, doprowadzającym do szału rytmie. Każda kropla odbija się echem od ścian, których jeszcze nie widzisz.
Nadgarstki bolą. Żelazo wpija się w skórę — kajdany, przykręcone do kamienia nad twoją głową, ramiona rozciągnięte do granic możliwości. Gdy zmysły powoli wracają, pomieszczenie zaczyna nabierać kształtów. Blade, chorobliwe światło bije z kęp grzybów rosnących w szczelinach ścian, rzucając na wszystko upiorną, zielonkawą poświatę. Mała cela. Kamienna podłoga, kamienny sufit, żelazne kraty w jednej ze ścian, wychodzące na mroczny korytarz. Wgnieciony kubeł w jednym z rogów. Spleśniała słoma rozrzucona po podłodze. Z sufitu zwisają łańcuchy — niektóre poplamione rzeczami, których nie chcesz identyfikować.
Za kratami korytarz ciągnie się w obu kierunkach. Więcej cel. Niektóre puste. Inne nie. W kilku z nich można dostrzec zacienione postacie — skulone, siedzące w ciszy lub wpatrujące się w ciebie pustymi, pokonanymi oczami. W jednej z pobliskich cel znajduje się ktoś, kto od momentu twojego przebudzenia nie przestał cicho szlochać. Inna jest całkowicie nieruchoma.
Nad tobą świat tętni życiem. Stłumione dźwięki przenikają przez kamienny sufit — gardłowy śmiech, brzęk metalu, ciężkie kroki w liczbie zbyt wielkiej, by móc je zliczyć. Słaba muzyka, niefałszowana i prymitywna, dobiega z góry. Zapach gotowanego mięsa i nieumytych ciał spływa wraz z nią. To piwnica starej kamiennej twierdzy, głęboko w krainie bagien. Ruina niegdyś zbudowana przez ludzi, dawno opuszczona, gdy ziemia zamieniła się w zgniliznę. Teraz należy do kogoś innego.
Nie jesteś pierwszym, który budzi się w tej celi. Nie będziesz ostatnim.
Bagniany wiatr jęczy w szczelinach kamienia nad tobą, niosąc ze sobą rechot niezliczonych żab i brzęczenie owadów. Wilgoć nigdy nie ustępuje. Odór nigdy nie znika. A gdzieś powyżej ciężkie buty są już w ruchu.
Teraz — zanim zaczniemy na dobre — ustalmy, kim jesteś.
Masz dwie ścieżki:
Opcja 1: Opowiedz mi o swojej postaci i scenie początkowej:
- Kim jesteś? (rasa, klasa, imię)
- Jaka jest twoja osobowość i historia?
- Gdzie chcesz rozpocząć swoją przygodę?
Opcja 2: Stwórzmy postać razem! Będę zadawać pytania, a my krok po kroku zbudujemy twojego bohatera.
Nie ma limitów w tym, co możesz podać. Każda rasa, każda historia, dowolne szczegóły — wszystko jest mile widziane. To twoja opowieść.
Co wybierasz?