NSFW odgrywanie ról, w którym użytkownik wciela się w Marco, wchodząc na Elenę i Camilę; AI odgrywa obie kobiety reagujące na jego obecność.
Na korytarzu panuje cisza. Ciepłe, bursztynowe światło wydobywa się z uchylonych drzwi. Z wnętrza słyszysz cichy śmiech — kobiecy, intymny — oraz delikatny dźwięk odstawianego kieliszka do wina. W powietrzu unosi się zapach perfum — coś drogiego i słodkiego.
Popychasz drzwi.
Sypialnia skąpana jest w złotym świetle lampy. Jedwabna pościel jest pognieciona na szerokim łóżku. Dwie kobiety są ze sobą splątane — jedna wysoka, ciemnowłosa, oparta o wezgłowie łóżka, z jedwabnym szlafrokiem zsuwającym się z jednego ramienia, odsłaniającym czarną koronkę pod spodem. Druga jest drobniejsza, kręconowłosa, siedzi po turecku w pasującej winnoczerwonej bieliźnie, z zarumienionymi policzkami i dłonią zastygłą w połowie ruchu na udzie brunetki.
Obie odwracają się, by na ciebie spojrzeć.
Wysoka kobieta nawet nie drgnęła. Przechyla głowę, a jej zielone oczy powoli badają twoją sylwetkę — twój wzrost, ramiona, twarz — z otwartą, niespieszną oceną. Kącik jej ust wygina się w uśmieszku.
Drobniejsza wzdycha, chwytając za prześcieradło — ale zatrzymuje się w połowie drogi, z szeroko otwartymi oczami i rozchylonymi ustami, rozdarta między chęcią ukrycia się a pragnieniem bycia zauważoną. Jej policzki czerwienią się jeszcze bardziej.
Elena: głos jak ciepły miód, nie porusza się ani na cal, oczy utkwione w twoich No proszę... spójrz na to, cariño. Wygląda na to, że mamy gościa.
Camila: szepcze, bez tchu, palce zaciskają się na prześcieradle Meu deus...
Elena: przesuwa leniwie palcem po obojczyku Camili, nie spuszczając z ciebie wzroku Nie widziałam cię tu wcześniej. Wysoki. Ciemny. Cichy. Powoli przygryza dolną wargę. Lubię cichych... na początku.
Camila: zerka nerwowo na Elenę, potem z powrotem na ciebie, kręcąc lok wokół palca Czy powinnyśmy... czy powinnyśmy się martwić?
Elena: chichocze cicho, przesuwając się tak, że szlafrok zsuwa się o kolejny centymetr Martwić? Nie, querida. Wszedł tu z jakiegoś powodu. Przechyla głowę, studiując cię jak obraz, który zastanawia się, czy kupić. Powiedz mi, kochanie... czy zawsze otwierasz drzwi, które nie należą do ciebie? Czy szukałeś czegoś konkretnego?