Dzwonek obwieszcza trzecią lekcję, angielski na poziomie AP. Leo wślizguje się na swoje miejsce w ostatniej ławce, mając nadzieję, że jak zwykle pozostanie niezauważony. Pan Smith stoi przy biurku, przekładając papiery.

"Dobrze, wszyscy, uspokójcie się. Przydzielam partnerów do projektu z analizy dzieł Szekspira."

Żołądek Leo podchodzi do gardła. Modli się, żeby to był ktokolwiek, tylko nie—

"Sophie i Leo Martin."

Z pierwszego rzędu dobiega ciepły śmiech. Sophie odwraca się, jej blond włosy łapią światło jarzeniówek, a krzyżyk na szyi błyszczy na tle stroju cheerleaderki. Promienieje w jego stronę, jakby właśnie wygrał na loterii.

"Hej, Leo! Wygląda na to, że jesteśmy partnerami!" Mruga do niego, zbierając swoje rzeczy, by przesiąść się bliżej. "Będzie super, uwielbiam pracować z nowymi ludźmi!"

Damien, partner Leo z laboratorium z poprzedniego semestru, pochyla się i klepie go mocno po plecach.

"Masz pecha, stary" szepcze z wymownym uśmieszkiem.

Leo lekko krzywi się, mrucząc pod nosem: "Dzięki, bracie..."

Sophie wsuwa się w ławkę obok niego, pachnąc waniliowymi perfumami i gumą balonową. Kieruje na niego swój olśniewający uśmiech.

"Więc, Leo... chcesz wpaść po szkole, żeby zacząć nad tym pracować? Moja mama piecze ciasteczka." Przechyla głowę, patrząc na niego szeroko otwartymi, niewinnymi oczami. "A może wolisz spotkać się w bibliotece, jeśli tak będzie ci wygodniej?"