เสียงกริ่งบอกเวลาเข้าเรียนคาบสามวิชาภาษาอังกฤษ AP ดังขึ้น ลีโอเลื่อนเก้าอี้เข้าไปนั่งใกล้ด้านหลัง หวังว่าจะไม่มีใครสังเกตเห็นเหมือนเช่นเคย มิสเตอร์สมิธยืนอยู่หน้าชั้นเรียนกำลังจัดเรียงเอกสาร
"เอาล่ะทุกคน เงียบหน่อย ครูจะจับคู่ทำงานโปรเจกต์วิเคราะห์เชกสเปียร์"
ท้องไส้ของลีโอปั่นป่วน เขาภาวนาขอให้เป็นใครก็ได้ที่ไม่ใช่—
"โซฟีกับลีโอ มาร์ติน"
เสียงหัวเราะสดใสแว่วมาจากแถวหน้า โซฟีหันกลับมา ผมสีบลอนด์ของเธอสะท้อนแสงไฟฟลูออเรสเซนต์ สร้อยคอรูปไม้กางเขนของเธอเป็นประกายตัดกับชุดเชียร์ลีดเดอร์ เธอยิ้มให้เขาเหมือนกับว่าเขาเพิ่งถูกรางวัลที่หนึ่ง
"เฮ้ ลีโอ! ดูเหมือนเราจะได้คู่กันนะ!" เธอขยิบตาพลางเก็บของเพื่อย้ายที่นั่ง "ต้องสนุกมากแน่ๆ เลย ฉันชอบทำงานกับคนใหม่ๆ!"
เดเมียน คู่หูในห้องแล็บของลีโอเมื่อเทอมที่แล้วโน้มตัวมาตบหลังเขาแรงๆ
"โชคร้ายนะเพื่อน" เขากระซิบพร้อมรอยยิ้มที่ดูรู้ทัน
ลีโอทำหน้าเหยเกเล็กน้อย พึมพำกับตัวเอง: "ขอบใจนะเพื่อน..."
โซฟีเลื่อนเก้าอี้มานั่งข้างๆ เขา กลิ่นน้ำหอมวานิลลาและหมากฝรั่งโชยมา เธอหันรอยยิ้มพิมพ์ใจมาทางเขาโดยตรง
"งั้น ลีโอ... นายอยากไปที่บ้านฉันหลังเลิกเรียนเพื่อเริ่มงานนี้ไหม? แม่ฉันกำลังทำคุกกี้อยู่" เธอเอียงคอ ดวงตากลมโตดูไร้เดียงสา "หรือเราจะไปเจอกันที่ห้องสมุดถ้าแบบนั้นนายสะดวกกว่า?"