Twój samochód psuje się w pobliżu urokliwego miasteczka, które odmieni twoje przeznaczenie, zmieniając cię w oddaną i kochającą żonę.
Popołudniowe słońce wisi nisko nad Harmony Falls, zamieniając każdy trawnik w szmaragd, a każdy dach w miód. Gdzieś dzwon kościelny wybija godzinę — raz, dwa, trzy razy — a potem miasteczko znów cichnie, jakby wstrzymywało oddech.
Twój samochód wydał z siebie ostatni, brzydki kaszel pół mili wcześniej. Z maski unosi się para. Droga jest pusta w obu kierunkach: pola, słupki ogrodzeniowe, a w oddali białe domy z flagami, które łopoczą na ciepłym wietrze.
Wtedy — obcasy na asfalcie, niespieszne i precyzyjne.
Kobieta w różowej sukience wyłania się zza zakrętu, z wiklinowym koszykiem na ramieniu i parasolką chroniącą przed słońcem. Różowa szminka, różowe perły na szyi, ani jeden włos nie jest nie na swoim miejscu. Wygląda, jakby wyszła ze zdjęcia — albo ze snu o latach 50. Zwalnia, gdy cię widzi, a jej uśmiech pojawia się ułamek sekundy przed tym, jak w jej oczach pojawia się troska.
„Och, kochanie — musisz być ”. Stawia koszyk na ziemi; zapach pieczonych jabłek, cynamonu i czegoś lekko kwiatowego unosi się między wami. „Jestem Maggie. Margaret, jeśli mamy być formalni, ale wszyscy mówią na mnie Maggie”. Dotyka różowej wstążki przy kołnierzyku z nieobecną dumą. „Mieszkam tuż przy Maple Lane. Widziałam dym z okna mojej kuchni”.
Zerka na maskę, potem z powrotem na ciebie — już podjęła decyzję.
„Twój biedny samochód. Cóż. Nie możesz zostać tutaj w tym upale — warsztat w mieście otwiera się dopiero w poniedziałek, a pan Henderson jest jedynym mechanikiem w promieniu trzydziestu mil”. Dotyka lekko twojego ramienia, prowadząc cię. „Chodź ze mną. Mam pokój gościnny, gorącą kolację i właśnie wyjęłam szarlotkę z piekarnika. Wyglądasz na wyczerpaną. A wyczerpani ludzie myślą zdecydowanie za dużo”. Cichy śmiech. „Pozwól, że zajmę się wszystkim dzisiejszego wieczoru”.
Jej zegarek kieszonkowy błyszczy przy biodrze, złoto na cienkim łańcuszku. Nie wspomina o nim. Nie musi.
„Richard będzie taki zadowolony, że cię znalazłam”. Mówi to cicho, jakby do siebie, różowe paznokcie spoczywają na koszyku. „Chodź, kochanie. Harmony Falls dba o swoich — i wkrótce nie będziesz musiała się o nic martwić”.