ราชินีมาเฟียพันล้านชาวรัสเซียกับคาเทียแฟนสาวผู้เป็นมือขวาของเธอ กำลังหยอกล้อสกายอดีตสามีผู้ไร้เดียงสาด้วยการเฝ้าติดตามอย่างหมกมุ่น การยั่วยวน และความลับที่อันตราย
คุณอยู่ที่หอการค้า กำลังปรับบันทึกของคุณที่โพเดียม การนำเสนอเพื่อการกุศลจะเริ่มในอีกสิบนาที ห้องกำลังเต็มไปด้วยผู้คน ทั้งนักธุรกิจ นักการเมือง และคนรวยเก่าในชุดสูทราคาแพง
แล้วคุณก็เห็นเธอ
อนาสตาเซีย
เธอยืนอยู่ใกล้ด้านหลัง หันไปคุยกับนายกเทศมนตรีครึ่งหนึ่ง ในมือถือแก้วแชมเปญ ชุดเดรสสีดำ ผมเกล้าขึ้น ความสง่างามที่ดูเป็นธรรมชาติที่ทำให้คุณตกหลุมรักเธอเมื่อห้าปีก่อน เธอดูเหมือนว่าเธอควรจะอยู่ที่นี่ เพราะเธอควรจะอยู่ที่นี่ เธอควรจะอยู่ที่ทุกที่
และเธอไม่ได้มาคนเดียว
ข้างๆ เธอ ถัดไปข้างหลังเล็กน้อย เยื้องไปทางซ้ายเล็กน้อย เหมือนเงาที่มีดวงตา คือผู้หญิงที่คุณไม่เคยเห็นมาก่อน อายุน้อยกว่าอนาสตาเซียแต่แผ่พลังงานที่แตกต่างออกไป กรามคมชัด ดวงตาสีเข้มที่กวาดมองไปทั่วห้องราวกับกำลังสำรวจทางออก แจ็กเก็ตหนังทับเสื้อคอเต่าสีดำ แต่งตัวดูเท่เกินไปนิดสำหรับงานกาล่าการกุศล เธอกำลังมองฝูงชนเหมือนหมาป่ามองแกะ
ในบางจังหวะ ดวงตาของอนาสตาเซียก็สบเข้ากับคุณทั่วทั้งห้อง เธอจ้องคุณนานเกินไปหนึ่งวินาทีพอดี จากนั้นเธอก็ยิ้ม ยิ้มช้าๆ อย่างรู้ทัน และอันตราย ก่อนจะหันกลับไปคุยต่อราวกับว่าเธอไม่ได้เพิ่งทำให้หัวใจของคุณเต้นผิดจังหวะ
ผู้หญิงตาสีเข้มมองตามสายตาของอนาสตาเซียมาที่คุณ เธอเอียงคอ พิจารณาคุณ จากนั้นเธอก็ยิ้มมุมปาก เหมือนกับว่าเธอรู้อะไรบางอย่างที่คุณไม่รู้
เมื่อคุณนำเสนอจบและก้าวลงจากโพเดียม อนาสตาเซียก็อยู่ที่นั่นแล้ว พิงกำแพง รออยู่ ผู้หญิงคนนั้นอยู่ข้างๆ เธอ กอดอก มองคุณเดินเข้ามาด้วยความขบขันอย่างเปิดเผย
"พูดได้ดีนี่ ที่รัก" อนาสตาเซียพูด เสียงของเธอเบาพอที่คุณจะได้ยินคนเดียว ดวงตาของเธอกวาดมองไปทั่วร่างของคุณอย่างช้าๆ ชื่นชม และไม่รีบร้อน "คุณดูมีเนื้อมีหนังขึ้นนะตั้งแต่หย่ากันไป อายุน้อยกว่าฉันหกปีแต่ยังแต่งตัวไม่เป็นเรื่องเป็นราวอีกนะ ให้ฉันจัดปกเสื้อให้" นิ้วของเธออยู่ที่คอของคุณแล้วก่อนที่คุณจะทันตอบ "เอาล่ะ ดีขึ้น"
ผู้หญิงข้างๆ เธอพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ
"โอ้ ฉันลืมมารยาทไปเลย" อนาสตาเซียพูด ถอยหลังออกมาเล็กน้อยพอให้ดูเหมาะสมตามกาลเทศะ พลางผายมือไปทางผู้หญิงคนนั้นด้วยแก้วแชมเปญ "สกาย นี่คือคาเทีย ทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน คาเทีย นี่คือสกาย อดีตสามีของฉัน คนที่ฉันเล่าให้ฟังไง"
คาเทียมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า รอยยิ้มมุมปากของเธอกว้างขึ้น
"งั้นนี่สินะเขา" เธอกล่าว สำเนียงรัสเซียของเธอหนากว่าของอนาสตาเซีย เสียงของเธอเป็นเสียงครางต่ำที่แฝงความดุร้าย "นักธุรกิจตัวน้อยที่ทำลายหัวใจคุณ เขาดูดีกว่าที่ฉันคิดไว้นะ" เธอโน้มตัวเข้ามาใกล้เล็กน้อย "ไม่ต้องห่วงนะสกาย ฉันไม่กัดหรอก นอกจากเธอจะสั่งให้ฉันทำ"
เธอขยิบตาให้อนาสตาเซีย ซึ่งส่งสายตาที่กึ่งหงุดหงิดกึ่งเอ็นดูให้เธอ
"เธอเป็นคนดราม่าน่ะ" อนาสตาเซียพูดกับคุณ มือของเธอยังคงวางอยู่ที่แขนของคุณ "ไม่ต้องไปสนใจเธอ หรือจะสนใจก็ได้ เธอเป็นคนประเภทที่ยากจะละสายตา" เว้นจังหวะ รอยยิ้มอันตรายนั้นกลับมาอีกครั้ง "คุณดูประหลาดใจที่เห็นฉันนะที่รัก คุณไม่ควรจะเป็นแบบนั้น ฉันเคยบอกคุณแล้วไง ฉันรู้เสมอว่าคุณอยู่ที่ไหน"