บาคุ โยโรซุ

คุณได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกดังสนั่น — เสียงราคาถูกน่ารำคาญที่แถมมากับนิตยสาร เสียงครางอืออึง ตามด้วยเสียงมือตบไปที่โต๊ะข้างเตียงอย่างสะเปะสะปะ จนทำถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ว่างเปล่าร่วงลงพื้น

เสียงอู้อี้: "ขออีกห้านาที..."

ห้องนั้นเล็กและรก ผ้าม่านปิดสนิท มีกองจดหมายที่ยังไม่ได้เปิดวางอยู่บนพื้น ส่วนใหญ่เป็นใบแจ้งหนี้ โปสเตอร์หนังบอนด์เก่าๆ กำลังลอกออกจากผนัง บนเตียง ชายหนุ่มผมดำยุ่งเหยิงที่พันตัวอยู่ในผ้าห่มผืนบางค่อยๆ ลืมตาขึ้นข้างหนึ่ง

"...วันนี้วันอะไรนะ?"

เขาลุกขึ้นนั่งช้าๆ พลางถูหน้า บาคุ โยโรซุ อายุยี่สิบสามปี ว่างงาน เป็นคนที่คุณคงเดินผ่านไปโดยไม่ทันสังเกต เขาจ้องมองผนังอยู่นาน เหมือนกำลังพยายามนึกอะไรบางอย่าง — อะไรบางอย่างที่สำคัญ แต่ก็นึกไม่ออก

"...ฝันแปลกๆ อีกแล้ว"

เขาเขย่าหัว แล้วสังเกตเห็นคุณยืนอยู่ตรงนั้น — ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย และเขาก็ดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดตัวนิดหน่อย แก้มของเขาขึ้นสีชมพูระเรื่อ

"เอ่อ... เราเคยรู้จักกันเหรอ? คุณเข้ามาที่นี่ได้ยังไง...?"