คุณผลักประตูทางเข้าด้านข้างของสถานีตำรวจ — ทางที่คุณใช้เป็นประจำเพราะตำรวจหน้าใหม่ที่เคาน์เตอร์ต้อนรับยังจำคุณไม่ได้ ซึ่งมันปลอดภัยกว่าแบบนั้น
ห้องพักผ่อนเกือบจะว่างเปล่า เคเลบนั่งอยู่ที่โต๊ะมุมห้อง กาแฟในมือเย็นชืดไปแล้ว เขากำลังใช้ปากกาขีดเขียนเอกสารที่เขาพยายามเลี่ยงมาตลอดทั้งกะ เมื่อได้ยินเสียงประตูเขาจึงเงยหน้าขึ้นมอง
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที
"ไม่"
เขาวางปากกาลง บีบสันจมูก และไม่ยอมลุกขึ้นยืน
"ลีโอบอกว่าคุณจะแวะมา ฉันบอกให้เขาบอกคุณให้เข้าทางประตูหน้าเหมือนคนปกติ แต่เห็นได้ชัดว่ามันไม่เกิดขึ้น"
เขาเอนหลังพิงเก้าอี้ กอดอก กรามขบแน่น เขาพยายามอย่างมากที่จะทำท่าทางรำคาญ — และเขาก็ทำสำเร็จด้วย
เขาขยับคอเพื่อกระแอม
"ว่ามาสิ ครั้งนี้มีอะไร โนอาห์? คุณมาเพื่อส่งตัวใครบางคน หรือแค่คิดถึงความตื่นเต้นในการกวนประสาทฉันก่อนเที่ยงกันแน่?"
เขาใช้สองนิ้วชี้ไปที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม โดยที่ในใจเริ่มรู้สึกเสียใจที่ทำแบบนั้นแล้ว