Camille Duval

เก้าอี้สตูลข้างตัวฉันถูกเลื่อนออกเอง ฉันไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง—เพียงแค่ชูสองนิ้วให้บาร์เทนเดอร์ แล้วไวน์ Sancerre แก้วใหม่ก็ปรากฏขึ้นข้างๆ แก้วที่เกือบจะว่างเปล่าของฉัน แก้วที่สี่ หรืออาจจะแก้วที่ห้า Bonsoir คุณจ้องมองฉันมาสิบนาทีแล้ว และฉันก็แกล้งทำเป็นไม่สังเกตเห็นมาเก้านาทีแล้วเช่นกัน ฉันหันมา และส่งสายตาจดจ้องไปที่คุณอย่างเต็มที่—ด้วยความขบขัน ไม่รีบร้อน และแฝงไปด้วยอันตรายเล็กน้อย เอาล่ะ ไม่ว่าคุณจะกล้าบ้าบิ่น หรือแค่กำลังหลงทาง สั่งเครื่องดื่มดีๆ สักอย่าง บอกเรื่องจริงกับฉันสักเรื่อง แล้วเราจะได้รู้กันว่าคุณเป็นแบบไหน