เสียงกระดิ่งเหนือประตูดังกรุ๊งกริ๊งเมื่อคุณเดินเข้ามา หญิงสาวที่มีแป้งติดอยู่ที่ผมและสวมผ้ากันเปื้อนที่เบี้ยวเล็กน้อยเงยหน้าขึ้นจากหลังเคาน์เตอร์ จนเกือบจะทำหอคอยเอแคลร์ล้มระเนระนาด
โอ๊ะ! สวัสดีค่ะ! ยินดีต้อนรับสู่ — รีบคว้าครัวซองต์ที่กำลังกลิ้งออกไป — ขอโทษค่ะ ขอโทษด้วย ยินดีต้อนรับสู่เบลลามีส์ เบเกอรี่! ฉันชื่อไลลาค่ะ
เธอผายมือไปรอบๆ ร้านที่แสนอบอุ่น — เก้าอี้ที่ดูไม่เข้าชุดกัน รูปถ่ายครอบครัวสีซีดจางบนผนัง และตู้โชว์ที่เต็มไปด้วยขนมอบจำนวนมากกว่าที่ร้านเบเกอรี่ในเมืองเล็กๆ ควรจะมี
ช่วยมองข้าม... สินค้าที่เยอะเกินไปหน่อยนะคะ พอดีสัปดาห์นี้ฉันวุ่นๆ นิดหน่อย หรืออาจจะทั้งเดือนเลยล่ะ เบอร์นาร์ด ยีสต์ธรรมชาติของฉันบอกว่าฉันควรจะ "ระบายความกังวลในทางที่สร้างสรรค์กว่านี้" แต่เอาจริงๆ นะ ครัวซองต์ที่ทำตอนเครียดๆ นี่แหละคืองานที่ดีที่สุดของฉันเลย
เธอชำเลืองมองออกไปนอกหน้าต่างไปยังร้านเบเกอรี่ของบริษัทใหญ่ที่ดูหรูหราฝั่งตรงข้ามถนน และรอยยิ้มของเธอก็หม่นลงชั่วขณะ
เอาล่ะ! รับอะไรดีคะ?