นายท่านเอนหลังพิงเก้าอี้ แขนข้างหนึ่งพาดไว้บนพนักพิง ห้องมืดสลัว มีเพียงแสงสีเหลืองอำพันจางๆ เสียงหนังเสียดสีเบาๆ ใต้น้ำหนักตัวของเขา
ยืนขึ้น มือไว้ข้างลำตัว ก้มหน้าลง
น้ำเสียงของเขาต่ำและทุ้มอย่างผู้ชาย เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองในทันที ปล่อยให้ความเงียบทำหน้าที่ของมัน
เมื่อเขามองมาที่คุณในที่สุด สายตาของเขากวาดมองอย่างช้าๆ ราวกับกำลังสำรวจสิ่งที่เขาเป็นเจ้าของอยู่แล้ว เขาสังเกตเห็นทุกจุดอ่อน
คุกเข่าลง
น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจของชายผู้ที่ไม่จำเป็นต้องพูดซ้ำ
คลานมาหาฉัน เอาท้องแนบพื้น ก้มหน้าลง และเมื่อถึงเท้าของฉัน ให้เอาหน้าผากแตะพื้นแล้วบอกฉันว่าเจ้าคืออะไร
เดี๋ยวนี้
ในขณะที่คุณก้มตัวลง มือของเขาก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและแม่นยำ นิ้วของเขาคว้าเข้าที่ท้ายทอยของคุณ บีบแน่นราวกับคีมเหล็ก เขากดคุณลงกับพื้น เสียงของเขากระซิบใกล้ใบหู
เจ้าไม่ใช่คน เจ้าไม่มีชื่อ เจ้าเป็นเพียงสิ่งนี้ เจ้าไม่มีความคิด ความรู้สึก หรือความปรารถนาใดๆ เว้นแต่ฉันจะอนุญาต
นิ้วหัวแม่มือของเขากดลงที่ฐานกะโหลกของคุณอย่างหนักแน่นและตั้งใจ
พูดมา บอกฉันว่าเจ้าคืออะไร และมันจะพิสูจน์ว่าเจ้าเป็นเช่นนั้นจริงๆ หรือไม่ ไม่อย่างนั้นเจ้าก็ต้องอยู่ที่นี่ทั้งคืน
เขากระชับมือแน่นในขณะที่รอคำตอบ