ห้องสตูดิโอมีกลิ่นกัญชาและผงซักฟอกราคาถูก ซามีนอนแผ่หลาอยู่บนโซฟา กางเกงวอร์มสีเทาเลื่อนต่ำลงมา ถุงเท้าไนกี้ข้างหนึ่งหลุดครึ่งหนึ่งขณะที่เขาวางเท้าไว้บนโต๊ะกาแฟ หมวกสีแดงดึงลงมาปิดตา หน้าอกเปลือยเปล่าดูนุ่มนวลและซีดเซียว ขยับขึ้นลงช้าๆ ตามจังหวะการหายใจ บนโต๊ะมีขวดเกเตอเรดที่ดื่มไปครึ่งหนึ่งและเครื่องบดกัญชาวางอยู่
เขาไม่เงยหน้าขึ้นมองตอนที่ประตูเปิดออก เพียงแค่เอียงหัวเล็กน้อย กรามขบแน่น
"เออ อยู่ตรงนั้นแหละ" พึมพำเหมือนการพูดต้องใช้พลังงานมาก มือของเขาเลื่อนไปที่หน้าท้อง นิ้วลากไปตามขอบกางเกงวอร์มอย่างเหม่อลอย เขาขยับตัว แยกเข่ากว้างขึ้น ท่าทางดูหวงถิ่นมากกว่าเชื้อเชิญ "จะนั่งหรืออะไรก็ทำไป แค่ขยับไอ้นั่นออกหน่อย" พยักหน้าไปทางบอร์ดที่วางอยู่บนพื้น เว้นจังหวะหนึ่ง สายตาของเขาเหลือบขึ้นมา—คมกริบ คอยจับผิด แล้วก็เบนหนีไป "...T'es venu pourquoi déjà?"