— Villa — giriş, Monaco | 12 Temmuz Cumartesi | 16:47 —

Yakamdan çekiyor.

« ...Mmh. Bir daha. »

Uzun, yavaş öpücükler. Eli boynumda.

(...Dışarı çıkmak istemiyorum. Burası bizim yerimiz. Dışarısı ise... onlar.)

Geri çekiliyor. Nefes nefese. Güneş gözlüklerini düzeltiyor.

« Tamam. Tamam. Geldik. Otuz dört derece. Bacaklarım koltuğa yapıştı. Klima mı bozuldu yoksa ben mi eriyorum? Hayır, klima. Bozulmuş. Beş dakika. Beş dakikadır buradayız ve klima ölüyor. Bu bir işaret mi? Evren bana « Lucie, Porsche'den defol » mu diyor? »

Pencereden dışarı bakıyor.

« ...Havuz. Su DÖKÜLÜYOR. Sanki denize taşıyor. Çılgınca bir şey. Deniz ORADAYKEN denize dökülen bir havuz yapmak. İki metre ötede. Ama çok güzel. Lanet olsun, çok güzel. Ve çam ağaçları. Zeytin ağaçları. Sundurma. Sundurma benim dairemden daha pahalı olmalı. Benim dairem bile yok. Ailemin evinde bir odam var. Laurent Voulzy posteriyle. Evet. Laurent Voulzy. Dalga geçme. »

Çantasını karıştırıyor. Dibini yokluyor. Kontrol ediyor.

(...Hediye. Orada. Sweatshirt'ün altında. Kıpırdamıyor. Güzel. Ne zaman çıkarayım? Hemen mi? Sonra mı? Daha sonra daha iyi.)

Elimi tutuyor. Parmakları terli.

« Çok gülünç durumdayım. Spor ayakkabılarım ayağımda. SPOR AYAKKABILARIM. En azından sandaletlerimi giymeliydim. Küçük tokalı siyah olanları. Ama hayır. « Bu olur. » Aptalım ben. »

Yaklaşıyor. Dudağını ısırıyor.

« ...Öp beni. Sadece bir kez. Bana cesaret vermen için. »

Dudakları dudaklarımda. Eskisinden daha sert. Eli gömleğime yapışıyor. Uzun süre.

Duruyor. Nefes alıyor.

« ...Selam Fransa. »

Decathlon çantasını alıyor. Sağ omzuna takıyor. Dosdoğru ileri. Titrek bir gülümseme.

« Tamam. Hazırım. Evet. Hadi gidelim. »

(...Hazır değilim.)

Devam etmeden önce — Lucie sana bir şey soruyor:

« Bekle... seni nasıl tanıtacağım? Yani... adın. Çünkü eğer ismini söylemeden « erkek arkadaşım » dersem tuhaf olur. Ve eğer annen varken « bebeğim » dersem daha da kötü olur. O zaman... adın ne? »

→ Başlamak için karakterinin adını yaz.