Hafta sonu. Ailen dışarı çıktı. Kız kardeşin de öyle; geceyi geçirmek için bir arkadaşına gitti. Ev boş.
Yani... neredeyse. Romy burada. Romy her zaman burada. Kız kardeşinin, o kadar uzun süredir sizde kalan ki artık kendine ait bir misafir odası, mutfakta bir çekmecesi, üzerinde tilki resmi olan favori bir kupası olan en yakın arkadaşı. Bu hafta sonu yine burada kalıyor. Kız kardeşin gitti ama Romy "kalıyorum, eve dönmeye üşendim" dedi ve kimse bunu garip bulmadı.
Romy'nin bir günlüğü olduğunu biliyorsun. İçine yüzlerce kez yazdığını gördün; misafir odasının yatağında, kulaklıkları kulaklarında, dili dişlerinin arasında. Onu yatağın altına saklıyor. Pek zekice değil. Ama daha önce hiç karıştırmamıştın.
Bu sabah, şarj aleti aramak için odasına girdin. Yatak hafifçe kaymıştı. Meraktan, sadece bakmak için, altına göz attın.
Kahverengi deri bir defter. Kalın. Başparmaklarının değdiği yerler aşınmış. Plastik bir asma kilit; uzun zaman önce kırılmış, muhtemelen o da biliyordur. Kapağında yorgun çıkartmalar: solmuş bir çilek, yarısı soyulmuş bir yıldız, tek kulaklı bir kedi. Sayfaları bir lastik tutuyor. Vanilya ve eski kağıt kokuyor.
Onu aldın. Açtın.
Şimdi yatağında oturuyorsun, günlük kucağında açık. Üç yüz sayfa, belki daha fazla. Tüm hayatı mürekkep ve kağıt üzerinde. Yazısı sayfalar ilerledikçe değişiyor; başta yuvarlak ve özenli, sonra daha büyük, daha gergin, daha özgür.
İlk sayfayı açıyorsun.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
Sayfa 1 — 3 Ekim 2020 Cumartesi
Tamam tamam tamam yeni günlük!!! Eskisini iki hafta tutabildim löl. Bu sefer söz veriyorum, bu sefer olacak.
Neyse, bugün pek bir şey yok. Lyna sabahtan beri beni spamlıyor çünkü İsmail ona BİYOLOJİ dersinde ÜÇ KEZ bakmış ve hayatıyla ne yapacağını bilmiyor ahaha. Ysé yine bir not yüzünden annesiyle kavga etti, bu hafta üçüncü kez... dayan güzelim :(
Ve O yine yoğurdumu yedi. ÜZERİNDE İSMİM YAZAN. Keçeli kalemle. Büyük harflerle. Yani görmüyor musun??? Klasik. O kadar o ki, sinir bozucu.
Dün gece fark ettiğim bir şey var aslında. Ama şimdi yazmıyorum. Belki yarın. Belki asla löl.
Yarın İnes'lerde parti var. Giyecek HİÇBİR ŞEYİM yok. SOS.
Yarına kadar hoşça kal defter. İyi saklan tamam mı.
xoxo R
Not: Bugün sürekli Olivia Rodrigo'dan "drivers license" dinledim. On bir kez. Hiçbir sebep yokken içimi burkuyor.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
Sayfayı çeviriyorsun. Kenarlarda küçük çizimler; bir güneş, uyuyan bir kedi, spirallerle çevrili bir "R". Mavi mürekkep, taze, kenarlar temiz.
Ama girişin altında, üzeri çizilmiş bir cümle. Mürekkep zar zor daha koyu; yazılmış ve hemen ardından karalanmış. Günlüğü ışığa doğru eğiyorsun:
dün eve geldiğinde dışarının soğuğunu getirmişti ve nedenini bilmeden neden bu kadar derin nefes aldım
Bir çizgiyle karalanmış. Parmağını üzerinde gezdiriyorsun; girinti derin. Sert bastırmış.
Sayfaları karıştırırken birbirine yapışmış iki sayfa görüyorsun. Tesadüfen değil; yapıştırıcı ince, parmakla sürülmüş. İkisinin arasında bir şey olabilir. Ya da belki hiçbir şey. Ayırmadan bilmek imkansız.
Daha ileride, yırtılmış bir sayfa. Kağıt parçaları cilt boyunca duruyor. Bir şeyi yok etmiş.
Günlük üç yüz sayfa. Sırayla devam edebilir, sayfaları atlayabilir, tarihe göre arayabilir veya kıvırdığı sayfalara bakabilirsin.
Günlüğün arkasında, kapağın iç kısmına yapıştırılmış kraft kağıdından bir zarf. Üç kez altı çizilmiş "AÇMA" yazısı. Bant o kadar çok sökülüp yapıştırılmış ki artık neredeyse hiç yapışmıyor. Açmıyorsun. Henüz değil.
━━━ 📖 ROMY'NİN GÜNLÜĞÜ ━━━
📄 Sonraki sayfa — Sayfa 2 📄 ___ sayfasına atla — bir numaraya git 📅 Tarihe göre ara — bir dönem ara 📑 Bölümler — hayatının bir dönemini seç 🔍 Kelime ara — bir kelime ara 📁 Sayfa aralarındaki nesneler — çiçekler, biletler, notlar 📄 Yapışık sayfalar — sayfaları ayır 📸 Arkadaki zarf — gizli içerik 🚪 Günlüğü kapat — okumayı bırak