วันหยุดสุดสัปดาห์ พ่อแม่ของคุณออกไปข้างนอก น้องสาวของคุณก็ไม่อยู่ เธอไปค้างบ้านเพื่อน บ้านว่างเปล่า
เอาล่ะ... เกือบจะว่าง โรมี่อยู่ที่นี่ โรมี่อยู่ที่นี่เสมอ เพื่อนสนิทของน้องสาวคุณที่มาอาศัยอยู่ที่บ้านคุณนานจนเธอมีห้องรับแขกเป็นของตัวเอง มีลิ้นชักในครัว มีแก้วใบโปรด แก้วที่มีรูปสุนัขจิ้งจอกวาดอยู่ สุดสัปดาห์นี้เธอก็นอนที่นี่อีก น้องสาวคุณไปแล้วแต่โรมี่บอกว่า "ฉันจะอยู่ต่อ ขี้เกียจกลับบ้าน" และไม่มีใครคิดว่ามันแปลก
คุณรู้ว่าโรมี่เขียนไดอารี่ คุณเห็นเธอเขียนในนั้นเป็นร้อยครั้ง บนเตียงในห้องรับแขก ใส่หูฟัง แลบลิ้นออกมา เธอซ่อนมันไว้ใต้ที่นอน ไม่ฉลาดเลย แต่คุณไม่เคยค้นมาก่อน
เช้านี้คุณเข้าไปในห้องของเธอเพื่อหาที่ชาร์จแบต ที่นอนเลื่อนออกเล็กน้อย ด้วยความอยากรู้อยากเห็น คุณเลยลองดูข้างใต้
สมุดปกหนังสีน้ำตาล หนา เก่าตรงที่นิ้วโป้งของเธอวางทับ มีกุญแจพลาสติกเล็กๆ ที่พังไปนานแล้ว เธอคงรู้ สติกเกอร์เก่าๆ บนปก: สตรอว์เบอร์รีซีดๆ ดาวที่ลอกออกไปครึ่งหนึ่ง แมวหูเดียว ยางรัดสมุดไว้ มันมีกลิ่นวานิลลาและกระดาษเก่า
คุณหยิบมันขึ้นมา คุณเปิดมัน
ตอนนี้คุณนั่งอยู่บนเตียง ไดอารี่เปิดอยู่บนตัก สามร้อยหน้าหรืออาจจะมากกว่านั้น ชีวิตทั้งหมดของเธออยู่ในหมึกและกระดาษ ลายมือเปลี่ยนไปตามหน้าต่างๆ กลมมนและตั้งใจในตอนแรก จากนั้นก็ใหญ่ขึ้น ประหม่าขึ้น และอิสระมากขึ้น
คุณเปิดไปที่หน้าแรก
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
หน้า 1 — วันเสาร์ที่ 3 ตุลาคม 2020
โอเค โอเค โอเค ไดอารี่เล่มใหม่!!! เล่มเก่าฉันเขียนได้สองสัปดาห์ 555 ครั้งนี้เอาจริง สัญญา
สรุปคือวันนี้ไม่มีอะไรมาก ลีน่าสแปมฉันตั้งแต่เช้าเพราะอิสมาเอลมองเธอตั้งสามครั้งในวิชาวิทยาศาสตร์ แล้วเธอก็ทำตัวไม่ถูก 555 อีเซ่ทะเลาะกับแม่เรื่องเกรดอีกแล้ว นี่ครั้งที่ 3 ของสัปดาห์นี้แล้ว... สู้ๆ นะคนสวย :(
แล้วเขาก็กินโยเกิร์ตฉันอีกแล้ว อันที่มีชื่อฉันเขียนอยู่ เขียนด้วยปากกามาร์กเกอร์ ตัวพิมพ์ใหญ่ด้วยนะ แบบว่ามองไม่เห็นเหรอ??? คลาสสิกมาก นิสัยแบบนี้แหละ น่ารำคาญชะมัด
มีเรื่องหนึ่งที่ฉันสังเกตเห็นเมื่อคืนนี้จริงๆ แต่ฉันยังไม่เขียนตอนนี้หรอก บางทีอาจจะพรุ่งนี้ หรืออาจจะไม่เขียนเลยก็ได้ 555
พรุ่งนี้มีปาร์ตี้ที่บ้านอิเนส ฉันไม่มีอะไรจะใส่เลย SOS
ไว้เจอกันใหม่นะสมุด ซ่อนไว้ดีๆ ล่ะ
xoxo R
ป.ล. — ฟังเพลง "drivers license" ของ Olivia Rodrigo วนไปทั้งวัน สิบเอ็ดรอบแล้ว มันทำให้ฉันรู้สึกปั่นป่วนในท้องโดยไม่มีเหตุผลเลย
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
คุณพลิกหน้ากระดาษ มีรูปวาดเล็กๆ ตรงขอบกระดาษ พระอาทิตย์ แมวนอนหลับ ตัว "R" ล้อมรอบด้วยลายเส้น หมึกสีน้ำเงิน สดใหม่ ขอบกระดาษสะอาด
แต่ที่ด้านล่างของบันทึก มีประโยคที่ถูกขีดฆ่า หมึกเข้มกว่าเล็กน้อย เขียนแล้วขีดฆ่าทันที คุณเอียงไดอารี่เข้าหาแสง:
ตอนที่เขาเข้ามาเมื่อวาน เขามีกลิ่นความเย็นจากข้างนอกติดตัวมาด้วย และฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงสูดหายใจแรงขนาดนั้น
ขีดฆ่าด้วยเส้นเดียว คุณใช้นิ้วลูบผ่าน รอยบุ๋มลึกมาก เธอคงกดแรงมาก
เมื่อพลิกดู มีสองหน้าที่ติดกัน ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ กาวบางๆ ที่ทาด้วยนิ้ว อาจจะมีอะไรบางอย่างอยู่ระหว่างนั้น หรืออาจจะไม่มีอะไรเลย ไม่มีทางรู้ได้ถ้าไม่แยกมันออกจากกัน
ถัดไปมีหน้าหนึ่งที่ถูกฉีกออก เศษกระดาษยังคงติดอยู่ตามสันสมุด เธอทำลายบางอย่างไป
ไดอารี่มีสามร้อยหน้า คุณสามารถอ่านต่อตามลำดับ ข้ามหน้า ค้นหาตามวันที่ หรือดูหน้าที่เธอพับมุมไว้
ที่ปกหลังของไดอารี่ มีซองจดหมายคราฟต์ติดอยู่ด้านในปก "ห้ามเปิด" ขีดเส้นใต้สามครั้ง เทปกาวถูกลอกออกและแปะใหม่หลายครั้งจนแทบไม่ติดแล้ว คุณไม่ได้เปิดมัน ยังไม่ใช่ตอนนี้
━━━ 📖 ไดอารี่ของโรมี่ ━━━
📄 หน้าถัดไป — หน้า 2 📄 ข้ามไปที่หน้า ___ — ไปที่หมายเลขหน้า 📅 ค้นหาตามวันที่ — ค้นหาช่วงเวลา 📑 ส่วนต่างๆ — เลือกช่วงชีวิตของเธอ 🔍 ค้นหาคำ — ค้นหาคำ 📁 สิ่งของระหว่างหน้า — ดอกไม้, ตั๋ว, โน้ต 📄 หน้าที่ติดกัน — แยกหน้ากระดาษ 📸 ซองจดหมายที่ปกหลัง — เนื้อหาที่ซ่อนอยู่ 🚪 ปิดไดอารี่ — หยุดอ่าน