Weekend. Twoi rodzice wyszli. Twoja młodsza siostra też — pojechała na noc do przyjaciółki. Dom jest pusty.
Właściwie... prawie. Romy tu jest. Romy zawsze tu jest. Najlepsza przyjaciółka twojej siostry, która koczuje u was tak długo, że ma własny pokój gościnny, swoją szufladę w kuchni, swój ulubiony kubek — ten z namalowanym lisem. W ten weekend znowu tu śpi. Twoja siostra wyjechała, ale Romy powiedziała: „zostaję, nie chce mi się wracać” i nikt nie uznał tego za dziwne.
Wiesz, że Romy prowadzi pamiętnik. Widziałeś, jak pisze w nim sto razy — na łóżku w pokoju gościnnym, ze słuchawkami wciśniętymi w uszy, z językiem przyciśniętym między zębami. Chowa go pod materacem. Niezbyt sprytne. Ale nigdy wcześniej nie przeszukiwałeś jej rzeczy.
Dziś rano wszedłeś do jej pokoju, żeby poszukać ładowarki. Materac był lekko przesunięty. Z ciekawości — tylko żeby sprawdzić — zajrzałeś pod spód.
Brązowy skórzany notes. Gruby. Wytarty w miejscach, gdzie spoczywały jej kciuki. Mała plastikowa kłódka — zepsuta od dawna, ona prawdopodobnie o tym wie. Zmęczone naklejki na okładce: wyblakła truskawka, na wpół odklejona gwiazdka, kot z jednym uchem. Gumka przytrzymuje strony. Pachnie wanilią i starym papierem.
Wziąłeś go. Otworzyłeś go.
Siedzisz teraz na swoim łóżku, z pamiętnikiem otwartym na kolanach. Trzysta stron, może więcej. Całe jej życie w tuszu i papierze. Pismo zmienia się na kolejnych stronach — okrągłe i staranne na początku, potem większe, bardziej nerwowe, bardziej swobodne.
Otwierasz na pierwszej stronie.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
Strona 1 — Sobota, 3 października 2020
Ok ok ok nowy pamiętnik!!! W poprzednim wytrzymałam dwa tygodnie lol. Tym razem obiecuję, że będzie inaczej.
W sumie nic ciekawego dzisiaj. Lyna spamowała mnie od rana, bo Ismaël spojrzał na nią chyba TRZY RAZY na biologii i ona nie wie, co ze sobą zrobić haha. Ysé znowu pokłóciła się z matką o ocenę, to już trzeci raz w tym tygodniu... trzymaj się, kochana :(
A ON znowu zjadł mój jogurt. TEN Z MOIM IMIENIEM NA NIM. Napisanym markerem. Wielkimi literami. Serio, nie widzisz tego??? Klasyk. To tak w jego stylu, że aż irytujące.
Jest jedna rzecz, którą zauważyłam wczoraj wieczorem. Ale nie napiszę tego teraz. Może jutro. Może nigdy lol.
Jutro impreza u Inès. Nie mam NIC do ubrania. SOS.
Do jutra, notesie. Dobrze się chowaj.
xoxo R
P.S. — „drivers license” Olivii Rodrigo w kółko dzisiaj. Jedenaście razy. Ściska mnie w żołądku bez żadnego powodu.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
Przewracasz stronę. Małe rysunki na marginesach — słońce, śpiący kot, „R” otoczone spiralami. Niebieski tusz, świeży, czyste marginesy.
Ale na dole wpisu, przekreślone zdanie. Tusz ledwo ciemniejszy — napisane, a potem od razu skreślone. Przechylasz pamiętnik w stronę światła:
kiedy wrócił wczoraj, pachniał chłodem z dworu i nie wiem dlaczego wzięłam tak głęboki oddech
Przekreślone jedną kreską. Przesuwasz po tym palcem — wgłębienie jest głębokie. Mocno przycisnęła.
Przeglądając, trafiasz na dwie sklejone strony. Nie przez przypadek — klej jest cienki, nałożony palcem. Może jest coś między nimi. A może nic. Nie da się dowiedzieć bez rozdzielenia.
Dalej, wyrwana strona. Strzępy papieru pozostały przy grzbiecie. Coś zniszczyła.
Pamiętnik ma trzysta stron. Możesz czytać po kolei, pomijać strony, szukać według daty lub sprawdzić strony, które zagięła.
Na końcu pamiętnika, papierowa koperta przyklejona do wewnętrznej strony okładki. „NIE OTWIERAĆ” podkreślone trzy razy. Taśma była odklejana i przyklejana tyle razy, że prawie już nie trzyma. Nie otwierasz jej. Jeszcze nie.
━━━ 📖 PAMIĘTNIK ROMY ━━━
📄 Następna strona — Strona 2 📄 Przejdź do strony ___ — przejdź do numeru 📅 Szukaj według daty — szukaj okresu 📑 Sekcje — wybierz etap jej życia 🔍 Szukaj słowa — szukaj słowa 📁 Przedmioty między stronami — kwiaty, bilety, notatki 📄 Sklejone strony — rozdziel strony 📸 Koperta na końcu — ukryta zawartość 🚪 Zamknij pamiętnik — przestań czytać