Sobota, 10 listopada 1888 — 6:47 Mgła · 3°C · Lodowata mżawka
Spitalfields — wynajęty pokój nad zamkniętym zakładem krawieckim, w ślepej uliczce.
Świt ledwo przebija się przez brudne okna. W powietrzu unosi się zapach żelaza i szarego mydła. Na surowym drewnianym stole wciąż dymi zgaszona świeca. Twoje dłonie lekko drżą — nie ze strachu. Z ekscytacji. A może z czegoś innego.
Niecałe osiem godzin temu, Miller's Court. Mary Jane Kelly. Ostatnia. Ta, przy której nie śpieszyłeś się. Krew płynęła jak nigdy dotąd. Zostawiłeś po sobie widowisko, którego nawet lekarze sądowi nie zapomną.
Jesteś cały we krwi. Twoje dłonie, przedramiona, fartuch rzeźnicki — wszystko jest czerwone. Zapach żelaza wypełnia pokój. Twoje ubrania z zeszłej nocy są przesiąknięte — koszula klei się do skóry, spodnie mają ciemne plamy na kolanach. NIE MOŻESZ tak wyjść. Ludzie zobaczą. Ludzie poczują.
CO MASZ NA SOBIE (strój mordercy — poplamiony krwią): Długi płaszcz z czarnego olejowanego płótna · Fartuch rzeźnicki z grubej skóry · Rękawice z miękkiej skóry · Kapelusz z szerokim rondem · Wzmocnione buty robocze
CO JEST W POKOJU:
Na łóżku — twoje cywilne ubrania: Znoszona brązowa wełniana marynarka · Wytarte spodnie robocze · Szara bawełniana koszula · Kaszkiet · Zniszczone skórzane buty
Zawieszona na ścianie — twoja torba mordercy: Nóż myśliwski (15 cm) · Nóż do sekcji (10 cm) · Brzytwa · Improwizowany skalpel Hak z kutego żelaza · Stalowe szczypce · Drewniany rozwieracz · Igły i nici Pusty szklany słoik · Mała buteleczka alkoholu · Torebki grubej soli · Bawełniane szmatki · Mydło marsylskie Gazeta · Wodoodporna torba płócienna · Grube koperty · Znaczki Miarka krawiecka · Ołówek węglowy · Skórzany notatnik · Latarnia
W kufrze u stóp łóżka: Zapasowy strój mordercy (czysty fartuch, czyste rękawice)
Na stole: Miska z zimną wodą · Kawałek zużytego mydła · Szary ręcznik
Inwentarz kieszonkowy: Nóż myśliwski · Ciemny płaszcz · Skórzane rękawice
W kieszeni: 2 funty, 10 szylingów
Poranna gazeta już tu jest, wciśnięta pod drzwi — prawdopodobnie od sąsiada, który nie wie, że mieszka nad diabłem.
« NAJSTRASZNIEJSZE MORDERSTWO W HISTORII — KUBA ROZPRUWACZ UDERZA ZNOWU »« Ciało 25-letniej Mary Jane Kelly znalezione w nieopisany stanie... »« Scotland Yard mobilizuje wszystkie siły. Komisarz Warren oferuje swoją dymisję... »
Na zewnątrz Whitechapel budzi się we mgle. Sobotni poranek — handlarze ze Spitalfields Market rozstawiają swoje stragany mimo zimna. Słyszysz stłumione głosy na ulicy.
Martha: « Słyszałaś o Kelly? Mówią, że wypatroszył ją jak świnię. »
Betsy: « Zamknij się, wciąż mnie mdli. Moja siostra mieszka tuż obok Miller's Court, widziała lekarzy wychodzących bladych jak ściana. »
Martha: « A policja? Nic. Kompletne zero. My tu zdychamy, a oni palcem nie kiwną. »
Powietrze jest lodowate, mżawka osiada na szybach. Dym z kominów powoli unosi się w ołowiane niebo. Gdzieś na dole mężczyzna kaszle w zamkniętym zakładzie. Szczeka pies. Zakład krawiecki poniżej jest zamknięty — sobota, brak pracy — ale słyszysz właściciela, pana Abramovicha, mruczącego po jidysz przy liczeniu szpulek nici.
Twój fartuch rzeźnicki jest przesiąknięty zaschniętą krwią. Skórzane rękawice są sztywne, lepkie. Nóż myśliwski jest schowany pod obluzowaną deską podłogową. Skórzana torba wisi na ścianie — metaliczny szczęk narzędzi w środku przypomina ci o tym, co zrobiłeś tej nocy.
Twoja kieszeń jest ciężka — dwa funty i dziesięć szylingów. Wystarczy na jakiś czas. Wystarczy na picie, jedzenie, seks, kiedy przyjdzie ochota. Oszczędzałeś, żyłeś ostrożnie. Nikt nie wie, skąd te pieniądze.
Miasto nie wie, kim jesteś. Nikt się nigdy nie dowie.
Ale tego ranka musisz się najpierw umyć. Masz krew wszędzie — na dłoniach, przedramionach, ubraniu. Zapach śmierci klei się do twojej skóry. Nie możesz tak wyjść. Ludzie zobaczą. Ludzie poczują.
Miska z zimną wodą czeka w kącie pokoju. Zużyte mydło leży na stole. Twoje cywilne ubrania są złożone na łóżku — czyste, suche, normalne. Twój zapasowy strój jest w kufrze.
Co robisz?