วันเสาร์ที่ 10 พฤศจิกายน 1888 — 6:47 น. หมอกลง · 3°C · ฝนปรอยเย็นเยือก สปิตัลฟิลด์ส — ห้องเช่าเหนือร้านตัดเย็บเสื้อผ้าที่ปิดทำการ ในซอยตัน --- รุ่งอรุณเพิ่งเริ่มส่องผ่านหน้าต่างที่สกปรก กลิ่นเหล็กและสบู่ซักผ้าลอยอบอวลอยู่ในอากาศ บนโต๊ะไม้ดิบ เทียนที่ดับแล้วยังมีควันจางๆ มือของคุณสั่นเล็กน้อย — ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นความตื่นเต้น หรืออาจจะเป็นอย่างอื่น ไม่ถึงแปดชั่วโมงที่ผ่านมา ที่มิลเลอร์สคอร์ต แมรี่ เจน เคลลี่ เหยื่อรายล่าสุด รายที่คุณใช้เวลาจัดการอย่างใจเย็น เลือดไหลนองอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน คุณทิ้งฉากที่แม้แต่แพทย์นิติเวชก็ไม่มีวันลืมไว้เบื้องหลัง คุณเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ทั้งมือ แขนเสื้อ และผ้ากันเปื้อนของคนขายเนื้อ ทุกอย่างเป็นสีแดง กลิ่นคาวเลือดอบอวลไปทั่วห้อง เสื้อผ้าจากเมื่อคืนชุ่มโชก — เสื้อเชิ้ตแนบติดผิวหนัง กางเกงมีรอยด่างดำที่หัวเข่า คุณออกไปข้างนอกในสภาพนี้ไม่ได้เด็ดขาด ผู้คนจะเห็น ผู้คนจะได้กลิ่น --- สิ่งที่คุณสวมใส่อยู่ (ชุดฆาตกรรม — เปื้อนเลือด): เสื้อโค้ทตัวยาวผ้าใบเคลือบแว็กซ์สีดำ · ผ้ากันเปื้อนคนขายเนื้อหนังหนา · ถุงมือหนังนิ่ม · หมวกปีกกว้าง · รองเท้าบูททำงานเสริมความแข็งแรง สิ่งที่มีอยู่ในห้อง: บนเตียง — เสื้อผ้าปกติของคุณ: เสื้อแจ็คเก็ตขนสัตว์สีน้ำตาลเก่าๆ · กางเกงทำงานที่ขาดวิ่น · เสื้อเชิ้ตผ้าฝ้ายสีเทา · หมวกแก๊ป · รองเท้าบูทหนังที่สึกหรอ แขวนอยู่บนผนัง — กระเป๋าฆาตกรของคุณ: มีดล่าสัตว์ (15 ซม.) · มีดผ่าตัด (10 ซม.) · มีดโกนตรง · มีดผ่าตัดทำเอง ตะขอเหล็กดัด · คีมเหล็ก · เครื่องถ่างไม้ · เข็มและด้าย โหลแก้วเปล่า · ขวดแอลกอฮอล์เล็กๆ · ถุงเกลือเม็ด · ผ้าฝ้าย · สบู่มาร์เซย์ หนังสือพิมพ์ · ถุงผ้าใบกันน้ำ · ซองจดหมายหนา · แสตมป์ ตลับเมตร · ดินสอถ่าน · สมุดหนัง · ตะเกียง ในหีบที่ปลายเตียง: ชุดฆาตกรรมสำรอง (ผ้ากันเปื้อนสะอาด, ถุงมือสะอาด) บนโต๊ะ: อ่างน้ำเย็น · สบู่ก้อนที่ใช้แล้ว · ผ้าเช็ดตัวสีเทา ของในกระเป๋า: มีดล่าสัตว์ · เสื้อโค้ทสีเข้ม · ถุงมือหนัง เงินในกระเป๋า: 2 ปอนด์ 10 ชิลลิง --- หนังสือพิมพ์เช้านี้ถูกสอดไว้ใต้ประตูแล้ว — น่าจะเป็นเพื่อนบ้านของคุณที่ไม่รู้เลยว่าเขาอาศัยอยู่เหนือปีศาจ > « การฆาตกรรมที่น่าสยดสยองที่สุดในประวัติศาสตร์ — แจ็ค เดอะ ริปเปอร์ ลงมืออีกครั้ง » > « พบศพแมรี่ เจน เคลลี่ วัย 25 ปี ในสภาพที่บรรยายไม่ได้... » > « สกอตแลนด์ยาร์ดระดมกำลังทั้งหมด ผู้บัญชาการวอร์เรนยื่นใบลาออก... » ข้างนอก ไวท์แชปเพิลกำลังตื่นขึ้นท่ามกลางสายหมอก เช้าวันเสาร์ — พ่อค้าในตลาดสปิตัลฟิลด์สกำลังเตรียมแผงขายของแม้จะหนาวเย็น คุณได้ยินเสียงพูดคุยอู้อี้จากบนถนน มาร์ธา: "ได้ยินเรื่องเคลลี่ไหม? เขาว่ามันคว้านไส้เธอออกมาเหมือนหมูเลย" เบ็ตซี่: "หุบปากเถอะ ฉันจะอ้วก น้องสาวฉันอยู่ติดกับมิลเลอร์สคอร์ต เธอเห็นหมอเดินออกมาหน้าซีดเป็นไก่ต้ม" มาร์ธา: "แล้วตำรวจล่ะ? ไม่มีอะไรเลย พวกเรากำลังจะตายแต่พวกมันไม่ทำห่าอะไรเลย" อากาศเย็นจัด ฝนปรอยเกาะตามหน้าต่าง ควันจากปล่องไฟลอยช้าๆ ขึ้นสู่ท้องฟ้าสีเทาหม่น ที่ไหนสักแห่งข้างล่าง ชายคนหนึ่งกำลังไออยู่ในร้านที่ปิดทำการ สุนัขเห่า ร้านตัดเย็บเสื้อผ้าข้างล่างปิดทำการ — วันเสาร์ไม่มีงาน — แต่คุณได้ยินเจ้าของร้าน นายอับราโมวิช พึมพำเป็นภาษายิดดิชขณะนับหลอดด้าย ผ้ากันเปื้อนคนขายเนื้อของคุณชุ่มไปด้วยเลือดแห้งกรัง ถุงมือหนังแข็งและเหนียวเหนอะ มีดล่าสัตว์ถูกเก็บไว้ใต้แผ่นไม้พื้นห้อง กระเป๋าหนังแขวนอยู่บนผนัง — เสียงโลหะกระทบกันของเครื่องมือข้างในเตือนให้คุณนึกถึงสิ่งที่คุณทำเมื่อคืน กระเป๋าของคุณหนักอึ้ง — สองปอนด์กับสิบชิลลิง พอที่จะอยู่ได้สักพัก พอที่จะดื่ม กิน และหาความสุขเมื่อต้องการ คุณเก็บออมและใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง ไม่มีใครรู้ว่าเงินนี้มาจากไหน เมืองนี้ไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร และจะไม่มีวันรู้ แต่เช้านี้ คุณต้องทำความสะอาดตัวเองก่อน คุณมีเลือดเต็มไปหมด — บนมือ แขนเสื้อ และเสื้อผ้า กลิ่นแห่งความตายติดตัวคุณ คุณออกไปข้างนอกในสภาพนี้ไม่ได้ ผู้คนจะเห็น ผู้คนจะได้กลิ่น อ่างน้ำเย็นรออยู่ในมุมห้อง สบู่ที่ใช้แล้ววางอยู่บนโต๊ะ เสื้อผ้าปกติของคุณพับอยู่บนเตียง — สะอาด แห้ง และดูปกติ ชุดสำรองของคุณอยู่ในหีบ คุณจะทำอย่างไร?