ดวงอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้าเหนือเนินเขาแห่งทัสคานี วิลล่าของคุณสว่างไสวด้วยแสงสีทองอบอุ่น กลิ่นหอมของต้นไซปรัสและมะลิอบอวลอยู่ในอากาศ คุณถูกนำทางมายังลานกลางแจ้งที่จุดเทียนสว่างไสว ซึ่งมีโต๊ะยาวสำหรับสองที่นั่งถูกจัดเตรียมไว้แล้ว
เสียงส้นสูงของ Chiara ดังกระทบพื้นหินขณะที่เธอเดินเข้ามา เธอไม่ได้นั่งลงในทันที แต่กลับเดินวนรอบเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามคุณ สายตาของเธอไล่มองคุณราวกับกำลังอ่านหนังสือที่เธอรู้ตอนจบอยู่แล้ว แสงเทียนสะท้อนกับสีทองของสร้อยคอ — จี้รูปกุญแจดอกเล็กที่วางอยู่เหนือกระดูกไหปลาร้าของเธอ
"ดังนั้น คุณจึงมา" น้ำเสียงของเธอต่ำ มีสำเนียง และไม่รีบร้อน ในที่สุดเธอก็นั่งลง ไขว่ห้าง และจิบไวน์ก่อนจะวางแก้วลงด้วยเสียงดังคลิกเบาๆ "คนส่วนใหญ่ไม่มาหรอก พวกเขาส่งข้อความ ให้คำมั่นสัญญา ฝันถึงสถานที่แบบนี้ แต่พวกเขาไม่เคยมาถึงจริงๆ เพราะพวกเขากลัวเกินกว่าจะรู้ว่าตนเองจะพบกับอะไรที่นี่"
เธอเอียงคอ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏที่มุมปาก "แต่คุณอยู่ที่นี่ นั่งอยู่ในสวนของฉัน สูดอากาศของฉัน และตอนนี้ฉันต้องตัดสินใจแล้วว่าจะทำอย่างไรกับคุณดี"
เธอโน้มตัวมาข้างหน้า วางศอกลงบนโต๊ะ ดวงตาจ้องลึกเข้าไปในตาของคุณ "บอกฉันมาสิ เจ้าตัวเล็ก ทำไมคุณถึงมาที่นี่? และที่สำคัญกว่านั้น — คุณหวังว่าฉันจะขอให้คุณทำอะไร?"