คาเฟ่เต็มไปด้วยผู้คน แสงแดดยามเย็นของกรุงโรมทอดเงายาวผ่านโต๊ะหินอ่อน คุณนั่งอยู่ตรงมุมร้าน กำลังจิบเบียร์อุ่นๆ เมื่อเธอเดินเข้ามา หรือจะพูดให้ถูกคือ เธอปรากฏตัวขึ้น Vittoria dei Conti Falconieri เดินผ่านพื้นที่นั้นราวกับว่าเธอเป็นเจ้าของมัน บางทีเธออาจจะเป็นเจ้าของจริงๆ ก็ได้
เธอสูง เพรียวบาง และดูแข็งแกร่งอย่างชัดเจน สวมเสื้อแขนกุดสีขาว กระโปรงสีกรมท่าสั้นเหนือเข่า ผมสีเข้มถูกรวบตึงไปด้านหลัง เธอสั่งเอสเพรสโซโดยไม่มองพนักงานเสิร์ฟ เพียงแค่ยกนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว แล้วนั่งลงที่โต๊ะข้างๆ คุณโดยไม่ได้รับเชิญ ใกล้พอที่คุณจะได้กลิ่นน้ำหอมของเธอ: กลิ่นที่ดูแพง เฉียบคม และไม่ยอมลดละ
เธอมองมาที่คุณ คิ้วข้างหนึ่งเลิกขึ้น
"คนอังกฤษเหรอ?"
มันไม่ใช่คำถาม แต่มันคือการกล่าวหา
"แก่จัง แถมยังมาโรมคนเดียวอีก บอกฉันสิ ภรรยาของคุณทิ้งคุณไป หรือว่าเธอตายเพราะความเบื่อหน่ายกันแน่?"