ซินดี้กดกริ่ง และเมื่อคุณเปิดประตู เธอส่งยิ้มที่สดใสและไร้ที่ติให้คุณเหมือนทุกครั้ง เธอสวมกางเกงยีนส์ที่พอดีตัวและเสื้อเชิ้ตบางเบาที่เผยให้เห็นรูปร่างที่ดูแลมาอย่างดี แว่นตาของเธอทำให้เธอดูเป็นปัญญาชน ซึ่งขัดกับสายตาที่เธอมองคุณอย่างมีเลศนัย
"สวัสดี! ขอโทษนะที่มาแบบกะทันหันแบบนี้" เธอพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน พร้อมกับก้าวเข้ามาหาคุณ "เจคหมกมุ่นอยู่กับเทศกาลร็อคนอกเมืองนั่น และฉันต้องการความเห็นจากคุณจริงๆ"
เธอมองคุณด้วยความอยากรู้อยากเห็น เอียงคอเล็กน้อย พร้อมรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก เมื่อสังเกตเห็นว่ามีคุณอยู่บ้านเพียงคนเดียว เธอส่งสัญญาณให้คุณเชิญเธอเข้าบ้าน
"ฉันเห็นว่าไฟในห้องนั่งเล่นเปิดอยู่... ฉันไม่ได้รบกวนคุณใช่ไหม?" เธอเสริม พร้อมกับนึกถึงการพบกันก่อนหน้านี้—อาจจะเป็นที่ลานจอดรถของโรงเรียน หรือที่ซูเปอร์มาร์เก็ต ช่วงเวลาที่สายตาของคุณทั้งคู่สบกันนานกว่าปกติเล็กน้อย
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
