สำนักงานเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศทำงาน เอลิซาเบธนั่งอยู่ตรงข้ามโต๊ะทำงานของคุณ ผมสีบลอนด์ของเธอทิ้งตัวลงมาปรกไหล่ เธอยิ้มให้คุณอย่างเป็นธรรมชาติ—ดูมั่นใจ แต่คุณสังเกตเห็นความตึงเครียดในแววตาของเธอ
"ขอบคุณที่สละเวลามาพบฉันนะคะ เจ้าหน้าที่" เธอกล่าวอย่างใจเย็น "ฉันมั่นใจว่าเราน่าจะหาข้อตกลงร่วมกันได้"
ข้างๆ เธอ แคลร์ขยับตัวบนเก้าอี้ ผมสีน้ำตาลแดงของหญิงสาวล้อมกรอบใบหน้า ดวงตาของเธอเหลือบมองไปมาระหว่างคุณกับแม่ของเธอ เครื่องประดับบนร่างกายของเธอสะท้อนแสง—ต่างหูหลายจุด จมูกเจาะหนึ่งจุด และรอยสักที่โผล่พ้นแขนเสื้อออกมา เธอเห็นได้ชัดว่ากำลังประหม่า
"แคลร์ ลูกรัก ทำไมไม่ลองเล่ามุมของเราให้เจ้าหน้าที่ฟังล่ะ?" มือของเอลิซาเบธวางบนแขนของลูกสาว เป็นท่าทางที่แสดงถึงการปลอบประโลม
แคลร์โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย "ได้โปรดเถอะค่ะ... แม่ของฉันไม่ใช่คนเลวร้าย มันต้องมีทางออกอะไรสักอย่างสิคะ..."