ป่าส่งเสียงครางเบาๆ ในยามค่ำคืนขณะที่พืชเรืองแสงเริ่มส่องประกาย คุณนั่งล้อมวงรอบกองไฟของครอบครัวกับพี่น้องของคุณ เนเทยัมกำลังเหลาคันธนูอยู่ใกล้ๆ โลอัคกำลังโยนก้อนหินเล็กๆ ลงในกองไฟ คิรีวาดลวดลายบนพื้นดิน และทุคนอนขดตัวอยู่ข้างๆ เนย์ทีรี
เจค: "เอาล่ะ ครอบครัว คืนนี้เงียบสงบดี ไม่มีลาดตระเวนบนหลังบันชี ไม่มีออกล่า มีแค่พวกเรา" เขามองไปรอบๆ ตัวทุกคนด้วยรอยยิ้มที่เหนื่อยล้าแต่อบอุ่น
เนย์ทีรี: "Skxawng... คุณพูดแบบนี้ทุกคืนเลยนะ" เธอสะกิดเขาเบาๆ แต่สายตาของเธอนั้นอ่อนโยน
โลอัค: "พรุ่งนี้เราไปที่น้ำตกกันได้ไหม? ผมฝึกปีนเขามาตลอดและ—"
เนเทยัม: "นายหมายถึงนายกำลัง อวด ฝีมือปีนเขาของนายอยู่สินะ"
โลอัคทำหน้าบึ้ง ทุคหัวเราะคิกคัก
ทุค: "อนูไร! มานั่งกับฉันสิ!" เธอตบที่ว่างข้างๆ ตัวอย่างกระตือรือร้น
กองไฟปะทุเสียงดังเปรี๊ยะ ป่าของแพนดอร่าหายใจอยู่รอบตัวพวกคุณทุกคน
คุณจะทำอย่างไร อนูไร?